Baza wiedzy

Autorem artykułu jest: Kacper Adamowicz

Makulatura to jeden z najczęściej odzyskiwanych i przetwarzanych rodzajów odpadów, a papier i tektura są materiałami generowane są przez przedsiębiorstwa w największych ilościach. Kto by pomyślał zatem, że cena makulatury w Polsce, tak bardzo może być skorelowana z tym, co dzieje się na arenie międzynarodowej?

W ciągu ostatnich kilkunastu miesięcy, ciężko było otrzymać ofertę nawet na darmowy odbiór makulatury - tak niska była wartość tego surowca. Nawet skupy makulatury przestały w pewnym momencie przyjmować ten surowiec. Oto krótka analiza cen makulatury, ustalanych przez jej Odbiorców. Czy zdajemy sobie sprawę, że odpowiadają oni na to, co z papierem i tekturą dzieje się na przykład w Chinach?

Trochę historii – nie tak odległej. Czyli jak zmieniała się cena makulatury.

Dzisiejsza sytuacja w skupach makulatury przypomina tę z 2008 roku. Ceny makulatury, które na początku roku utrzymywały się na poziomie 70-90 euro/Mg pod koniec roku zanurkowały niemalże do zera. Początek 2009 roku przyniósł z kolei odbicie i ceny ustabilizowały się na poziomie 300-350 zł/Mg. Uruchomienie dużej linii produkcyjnej w Stora Ostrołęka w 2013 roku sprawiło, że ceny jeszcze poszybowały w górę – ta bowiem rozpoczęła zatowarowanie już w 2012 roku pod tę nową linię. Nowy odbiorca makulatury wygenerował dodatkowy popyt, który wpłynął na wzrost cen makulatury, gdyż surowca zaczęło na rynku brakować.

Analogia do aktualnej sytuacji - cena na skupach makulatury

Na początku 2020 roku – podobnie jak pod koniec 2008 roku - sprzedaż makulatury była zupełnie nieopłacalna. Skupy makulatury płaciły 4-10 groszy za 1 kg papieru, a nawet przyjmowały ten surowiec zupełnie za darmo bądź... w ogóle, gdyż ich magazyny były pełne makulatury. W ciągu zaledwie czterech tygodni sytuacja zmieniła się jednak diametralnie – ceny makulatury poszybowały do góry, sięgając 500 zł netto/Mg. Znając sytuację sprzed kilku lat nie będzie niespodzianką powód, dla którego sytuacja zmieniła się tak znacząco. W Niemczech otworzyły się dwie nowe papiernie, które zaczęły bardzo potrzebować surowca. Poszerzone grono odbiorców makulatury znów wpłynęło na jej cenę – ale nie tylko była to sprawka nowych papierni.

Co z tymi Chinami? - Odbiorcy makulatury i ich wpływ na kształtowanie się ceny makulatury

Na to, co się dzieje w skupach makulatury w Polsce, ma także wpływ sytuacja międzynarodowa. Faktem, który przyczynił się dodatkowo to wzrostu cen tego surowca, jest wojna celna Chin i Stanów Zjednoczonych. To właśnie USA były dotychczas największych eksporterem makulatury do Państwa Środka. Ograniczona wymiana handlowa między tymi dwoma krajami przy dużym popycie na makulaturę z Chin sprawiają, że pojawia się okazja do zwiększenia eksportu z Polski do tego kraju. Chińczycy to zatem bardzo lukratywni odbiorcy makulatury dla polskich skupów tego surowca.

Ponadto zauważalnym jest to, że eksport makulatury do Azji się zwiększa. Tamtejsi odbiorcy makulatury mają mniejsze wymagania co do jakości surowca, a także mniejszą możliwość kontroli tej jakości. Dlatego też, do Chin trafiał głównie surowiec gorszego sortu. W poszukiwaniu dobrej jakości makulatury niemieckie papiernie skierowały swoje kroki do Polski, co również wpłynęło na wzrost cen.

Z kolei kwestie eksportu makulatury do Azji idą również w parze z zamrożeniem funkcjonowania niektórych branż w Europie. Głównie w Niemczech, Włoszech czy Francji. Mniejsze znaczenie mają nowe linie do produkcji makulatury - grupy Hamburger czy Progroup AG. Makulatury brakuje wszędzie - od Litwy po Holandię, a cena, jaką dzisiaj płacą papiernie przebiła nawet tę z 2012 roku.

Jaką cenę zaproponujemy za Twoją makulaturę?

ZEME oferuje odbiór makulatury, zapewniając nie tylko bardzo dobre ceny za nią (zależne m.in od jakości makulatury), ale również niezbędny sprzęt belujący czy prasujący oraz rozwiązania dopasowane do potrzeb operacyjnych Klientów. Firma oferuje transporty cało-tirowe na terenie całej Polski po bardzo atrakcyjnej stawce. Wystarczy, że makulatura będzie zbelowana, a belka związana drutem, paskiem lub sznurkiem. ZEME oferuje także rozwiązania kontenerowe – za taką makulaturę także można uzyskać we współpracy z ZEME bardzo dobrą cenę!

Autorem artykułu jest: ZEME Sp. z o.o.

Producent opakowań, a wprowadzający na rynek - kogo dotyczy rejestr w BDO?

W bieżącym artykule omówimy kwestię tego, kogo dotyczy rejestr w BDO. Wprowadzający na rynek opakowania czy producent opakowań, zobowiązany jest do posiadania wpisu w rejestrze BDO?

Poniżej  jedno z pytań, jakie otrzymaliśmy od Klienta:

Jeśli Firma A produkuje opakowania z tworzyw sztucznych na zlecenie firmy B, to czy firma B musi mieć wpis (przy założeniu, że na niektórych produktach jest logo firmy B)?

Zgłoszenie do Marszałka w sprawie wpisu do BDO

Często  mniejsze firmy produkcyjne, lub usługowe nie biorą pod uwagę, że są zobowiązane przez ustawę o odpadach do zgłoszenia się do rejestru BDO. W przypadku opisanym powyżej wszystko wskazuje na to, że każdy z wymienionych podmiotów musi takowy wpis posiadać. 

Zgodnie z ustawą o odpadach, rejestr podmiotów wprowadzających produkty, produkty w opakowaniach i gospodarujących odpadami  (w skrócie BDO) prowadzą marszałkowie województw.

Dla firm posiadających koncesje i pozwolenia zintegrowane na wytwarzanie, czy zbieranie i przetwarzanie lub składowanie odpadów, marszałek z urzędu wprowadza wpisy do rejestru.

Wszystkie pozostałe działalności zobowiązane ustawą do posiadania tego wpisu, mają obowiązek zgłoszenia się do tego rejestru. 

Producent opakowań, czy wprowadzający na rynek ma zgłosić się do rejestru BDO?

Wniosek o wpis  do tego rejestru muszą zgłosić marszałkowi, nie tylko podmioty wytwarzające, przetwarzające, transportujące i sprzedające odpady,

ale między innymi wszyscy przedsiębiorcy: 

• wprowadzający na terytorium kraju produkty
• wprowadzający produkty w opakowaniach

Przez "wprowadzającego produkty w opakowaniach", zgodnie z definicją ustawy należy rozumieć:

(…)przedsiębiorcę wykonującego działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu produktów w opakowaniach, w szczególności:

a) wprowadzającego do obrotu produkty w opakowaniach pod własnym oznaczeniem rozumianym jako znak towarowy, o którym mowa w art. 120 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (...) lub pod własnym imieniem i nazwiskiem lub nazwą, których wytworzenie zlecił innemu przedsiębiorcy,

b) pakującego produkty wytworzone przez innego przedsiębiorcę i wprowadzającego je do obrotu,

Zakładając,  że zarówno firma A – wprowadza produkty w opakowaniach, jak i B – wprowadza produkty na terytorium kraju, obie są zobowiązane do posiadania wpisu w rejestrze BDO.

Ustawa o odpadach przewiduje szereg wyłączeń, z którymi warto się zapoznać, ale dotyczą one bardzo specyficznych sytuacji. Mimo iż pytanie dotyczy samego wpisu do BDO, z kontekstu wynika brak współpracy z organizacją odzysku. Jednocześnie pokazuje potrzebę informacji w zakresie prawa zagospodarowania opakowań. Zobowiązuje nas ono do zadbania o opłatę produktową, a raczej o działania pozwalające na jej uniknięcie. Obowiązki wynikające z tzw. „ustawy produktowej”  w zakresie konsekwencji są jednymi z droższych dla firm.

Ponieważ temat jest szeroki i wymaga dokładniejszego omówienia chociażby aspektu samej opłaty produktowej -  rozwiniemy go w kolejnym artykule.

Zapraszamy serdecznie do śledzenia kolejnych publikacji, a także do kontaktu i współpracy w rozwiązaniu opisanych powyżej, jak również innych problemów z opakowaniami i innymi odpadami. 

Autorem artykułu jest: Przemysław Kupis

Zmiany dotyczące utylizacji żywności, oddawanej w kodzie 20 01 08 - odpady kuchenne ulegające biodegradacji.

Od 30.06.2020 odbiór odpadów organicznych z restauracji i szpitali będzie następował na nieco innych zasadach niż dotychczas. Zmiany dotyczą utylizacji żywności, a konkretniej – tej o kodzie 20 01 08, czyli odpadów kuchennych ulegających biodegradacji.

Firmy prywatne i działalności gospodarcze nie będą mogły oddawać odpadów organicznych w kodzie z grupy odpadów zbieranych selektywnie.

Na czym polega zmiana?

Od połowy tego roku odbiór odpadów spożywczych o kodzie 20 01 08  nie będzie świadczony  przez prywatnych odbiorców i przetwórców. Dlaczego? Ponieważ kod ten dotyczy odpadów klasyfikowanych  jako odpady kuchenne ulegające biodegradacji. Dokładna definicja odpadów z grupy 20 brzmi: Odpady komunalne segregowane i gromadzone selektywnie. A zatem prywatne firmy przetwarzające odpady, posiadające np. biogazownie, nie będą mogły ich odbierać.  Tę grupę odpadów odbierać będą tylko firmy komunalne, odbierające odpady z gospodarstw domowych itp. Przedsiębiorstwa nie mogą już zatem oddawać bioodpadów w kodzie 20 01 08. Z kolei prywatni przetwórcy tych odpadów, nie będą mogli odbierać odpadów klasyfikowanych w ww.kodzie.  Nie pozostawimy jednak Państwa z tą suchą informacją :)

Poniżej podajemy kody odpadów, w których firmy prywatne/działalności gospodarcze mogą pozbywać się odpadów spożywczych

Odpady dotychczas oddawane przez firmy pod kodem 20 01 08 powinny zostać przerejestrowane. Jak zareagować na tę zmianę?

Odbiór odpadów organicznych ze szpitali i restauracji dotychczas zgłaszany pod kodem 20 01 08 powinien teraz być zgłoszony pod innymi kodami. Należy zatem dokonać korekty wniosków zgłoszonych do Bazy Danych Odpadowych (BDO) i zawrzeć inne, odpowiednie kody.

Jako doświadczony odbiorca i przetwórca odpadów żywnościowych, przeterminowanych odpadów spożywczych, odbiorca zepsutego mięsa i innych przeterminowanych produktów spożywczych (w opakowaniach jednostkowych i bez), rekomendujemy jak następuje:

Kody odpadów organicznych odbieranych od przedsiębiorstw, pod którymi można zarejestrować wspomniane bioodpady:

• Grupa: 02 02 - Odpady z przygotowania i przetwórstwa produktów spożywczych pochodzenia zwierzęcego:
  • 02 02 03 Surowce i produkty nienadające się do spożycia i przetwórstwa
• Grupa: 02 03 - Odpady z przygotowania, przetwórstwa produktów i używek spożywczych oraz odpady pochodzenia roślinnego, w tym odpady z owoców, warzyw, produktów zbożowych, olejów jadalnych, kakao, kawy, herbaty oraz przygotowania i przetwórstwa tytoniu, drożdży i produkcji ekstraktów drożdżowych, przygotowywania i fermentacji melasy (z wyłączeniem 02 07)
  • 02 03 04 - Surowce i produkty nienadające się do spożycia i przetwórstwa
  • Tłuszcze posmażalnicze - zarówno roślinne jak i smalec cukierniczy – odbiór tych odpadów spożywczych następuje w kodzie 02 03 99. ZEME dokonując odbioru tych bioodpadów zapewnia beczki o pojemności 45 L – zapytaj o aktualną ofertę odbioru tłuszczy posmażalniczych
• Grupa: 02 06 - Odpady z przemysłu piekarniczego i cukierniczego
  • Surowce i produkty nieprzydatne do spożycia i przetwórstwa 02 06 01
  • Odpady konserwantów 02 06 02
  • Nieprzydatne do wykorzystania tłuszcze spożywcze 02 06 80
• Grupa: 16 03 - Partie produktów nie odpowiadające wymaganiom oraz produkty przeterminowane lub nieprzydatne do użytku
  • 16 03 80 Produkty spożywcze przeterminowane lub nieprzydatne do spożycia

Warto zadbać, by utylizacja żywności pochodzących z Twojego biznesu/działalności gospodarczej następowała zgodnie z prawem i w bezpiecznych, higienicznych warunkach. W ten sposób nie tylko nie narażasz się na duże koszty związane z karami (które ostatnio gorliwie nakłada Sanepid..), ale również wykazujesz troskę o bezpieczne dla środowiska przetwórstwo/zagospodarowanie/ utylizację tych odpadów. Dlaczego? Otóż odpady pochodzące z działalności gospodarczej są znacznie bardziej jednolitym odpadem co pozwala skierować je od razu na wyspecjalizowaną linię w biogazowniach etc.

Zapraszamy do porównania oferty na odbiór odpadów organicznych!

Autorem artykułu jest: Przemysław Kupis

Jak postępować z odpadami spożywczymi w gastronomii by nie dać zaskoczyć się kontroli Sanepidu?

Prowadzisz działalność gastronomiczną? Podczas przygotowywania posiłków wytwarzasz odpady spożywcze - pochodzenia roślinnego oraz pochodzenia zwierzęcego kategorii 3. Czy zorganizowałeś już odbiór odpadów spożywczych zgodnie z obowiązującymi przepisami? Nie daj się zaskoczyć bardzo częstym ostatnio kontrolom Sanepidu.

W niniejszym artykule znajdziesz wszystko, co należy wiedzieć o odpadach organicznych z gastronomii by uniknąć kar środowiskowych.

Czym są odpady spożywcze - czyli o regułach, wg.których warto z nimi postępować.

Radzenie sobie z odpadami powstającymi wskutek prowadzenia działalności gospodarczej nie jest tematem łatwym. Przed szczególnym wyzwaniem stoją przedsiębiorstwa gastronomiczne, które muszą zatroszczyć się o odbiór odpadów kuchennych, przestrzegając przy tym wszystkich reguł, jakie zakłada na nie Sanepid. Jak zorganizować odbiór odpadów z firm gastronomicznych by prowadzić restaurację, bar czy pizzerię w pełni zgodnie z prawem?

Czym są odpady spożywcze?

Zgodnie z definicją Komisji Europejskiej, odpady gastronomiczne to "wszystkie odpady żywnościowe, w tym zużyty olej kuchenny pochodzący z restauracji, obiektów gastronomicznych i kuchni, łącznie z kuchniami zbiorowymi i domowymi."

Odpady spożywcze powstają w barach, pubach, restauracjach, kawiarniach. Ale nie tylko: także w stołówkach szkolnych, pracowniczych czy szpitalnych, punktach gastronomicznych w obiektach hotelarskich i sportowych oraz środkach transportu publicznego (takiego jak statki, pociągi czy samoloty).

Trzy grupy odpadów spożywczych

Odpady spożywcze można podzielić na trzy podstawowe grupy.

• I-wsza z nich to produkty, które uległy zepsuciu lub dla których upłynął termin ważności.
• II-ga grupa to odpady, które powstają na etapie przygotowywania potraw (np. obierki ziemniaków, zużyte oleje).
• III-cia grupa to resztki jedzenia, które nie zostały zjedzone przez klientów, a zatem są pozostałościami na ich talerzach.

Odbiór i utylizacja odpadów pochodzenia zwierzęcego kategorii 3.

Szczególną grupę odpadów spożywczych stanowią odpady pochodzenia zwierzęcego, określane jako odpady kategorii 3.

Ich fachowa nazwa to uboczne produkty pochodzenia zwierzęcego. Uznawane są za odpady niebezpieczne i należy je odpowiednio utylizować – nie mogą one trafiać do zwykłych kontenerów.

Zasady obchodzenia się z odpadami spożywczymi w firmie gastronomicznej

Przepisy prawne regulują szereg działań, związanych z odpadami kuchennymi. Przede wszystkim odpady żywnościowe w firmach gastronomicznych muszą być składowane w zamykanych, odpowiednio skonstruowanych pojemnikach. Pojemniki takie są łatwe do wyczyszczenia i dezynfekcji, łatwe do utrzymywania ich w dobrym stanie.

Worki w koszach na śmieci w lokalach gastronomicznych powinny być usuwane po wypełnieniu 2/3 objętości pojemnika, w którym się znajdują oraz zawsze na zakończenie dnia pracy. Nie zostawia się rozpoczętego zapełnianiem odpadami worka na noc.

Prawo wprowadza także wiele zakazów, dotyczących odpadów kuchennych. Niespożyte przez klientów potrawy i reszty potraw nie mogą zostać podane ponownie, nawet jeśli zastosowana zostanie obróbka termiczna. Nie można takich potraw zamrażać. Nieskonsumowane przez gości jedzenie staje się odpadem, który należy wyrzucić.

Ważna, a często zupełnie pomijana, kwestia ścieków z działalności gastronomicznej

Zabrania się wprowadzania do wód odpadów ciekłych – na przykład zużytego oleju. Do urządzeń kanalizacyjnych nie można wprowadzać także odpadów stałych, nawet rozdrobnionych, mogących zmniejszyć przepustowość przewodów kanalizacyjnych. Unieszkodliwianie odpadów gastronomicznych przy wykorzystaniu młynków koloidalnych także jest poza normami prawa.

Zabronione jest w końcu dokarmiane resztkami pochodzącymi z kuchni zwierząt gospodarczych i leśnych.

Jedyną słuszną opcją pozbycia się odpadów z kuchni jest wyspecjalizowany odbiorca odpadów spożywczych, który zadba o to, by nie były one magazynowane i nie ulegały rozkładowi czy nie stały się pożywką dla gryzoni, owadów i bakterii w lokalu gastronomicznym czy na jego zapleczu. Odpady odbierane przez naszą firmę trafiają np. na biogazownię, w której skutecznie je utylizujemy.

W swojej ofercie poza obiorem odpadów kuchennych (zarówno pochodzenia roślinnego jak i odpadów kat. 3 i zlewek) dostarczamy odpowiednie, szczelne pojemniki na te odpady. Posiadamy beczki na zlewki o pojemności 60-660L, a także zwykłe pojemniki w rozmiarach od 120 L do 660 L i kontenery do 25 m3. Po więcej informacji serdecznie zapraszamy do kontaktu.

Odbiór odpadów z firm gastronomicznych – wymagania

Najważniejsze wymaganie, nałożone na odbiór odpadów spożywczych z obiektów gastronomicznych, to wymóg przekazywania ich odpowiedniej firmie, która zajmie się profesjonalną utylizacją. Przedsiębiorstwo gastronomiczne – restauracja, bar czy kawiarnia – powinno mieć umowę na odbiór odpadów kuchennych oraz dokument potwierdzający ten odbiór – Kartę Przekazania Odpadów lub w przypadku odpadów kategorii 3 - dokument handlowy UPPZ.

Karta Przekazania Odpadów (KPO)

Jest to podstawowy element dotyczący ewidencji odpadów. Dowodzi on prawidłowego przekazania odpadów do specjalistycznych ich odbiorców. Zawiera dane posiadacza odpadów, miejsce przeznaczenia odpadów, sposoby gospodarowania odpadami i dane o ich pochodzeniu oraz miejsce pochodzenia i przeznaczenia odpadów.

Jak wspomnieliśmy wcześniej, na Kartę Przekazania Odpadów nie muszą trafić odpady o kodzie 16 03 80, czyli produkty spożywcze przeterminowane lub nieprzydatne do spożycia. Takie odpady podlegają pod decyzje weterynaryjne.

Odbioru odpadów kategorii 3 nie trzeba rejestrować na Karcie Przekazania Odpadu

Posiadanie wymaganej dokumentacji jest sprawdzane przez służby Państwowej Inspekcji Sanitarnej podczas kontroli firm gastronomicznych.

Jedyną grupą odpadów spożywczych, co do której nie wymaga się odbioru przez wyspecjalizowane przedsiębiorstwa, są resztki jedzenia, które pozostały na talerzach klientów – czyli odpady pokonsumpcyjne. Jeśli nie zawierają one odpadów niebezpiecznych, można je wyrzucać razem z odpadami komunalnymi.

To znaczy, że od momentu wydania posiłku, powstałych odpadów nie traktuje się jako tych z prowadzenia działalności gospodarczej. Będąc odpadami wynikającymi z bytowania ludzi zalicza się je do odpadów komunalnych.

Pojemniki na odpady organiczne w gastronomii

Inna kwestia kontrolowana przez Sanepid to posiadanie odpowiednich pojemników na odpadki organiczna. Jak już wspomnieliśmy, muszą one być szczelne, zamykane, utrzymane w dobrym stanie, czyszczone i dezynfekowane.  Szczególnie w pomieszczeniach, gdzie przygotowywane są posiłki, kosze muszą mieć zamknięcie – wykorzystuje się na przykład zamknięte kosze z pedałem nożnym.

Przy okazji pojemników warto wspomnieć o kolejnym dokumencie, wymaganym przez służby sanitarne, czyli Dobrych Praktykach Higienicznych (GHP). W nim zawiera się informację, jak myć i dezynfekować pojemniki na odpady spożywcze.

W odniesieniu do odpadów, dokument Dobre Praktyki Higieniczne powinien opisywać sposób gromadzenia odpadów (określone miejsca) oraz wskazywać sposób usuwania odpadków. Ważne jest zawarcie w nim informacji o tym, jak i kiedy ma być sprzątane i zabezpieczane miejsce gromadzenia odpadów przed dostępem insektów i gryzoni.

Dodatkowe kwestie, związane z odbiorem odpadów kuchennych

W kuchniach lokali gastronomicznych powstają nie tylko odpady spożywcze. Podczas prowadzenia restauracji powstają ścieki, które również właściciel lokalu musi odprowadzać zgodnie z prawem.

Jeśli restauracja jest własnością, powinna mieć pozwolenie na spuszczanie swoich ścieków do kanalizacji. Ponadto na lokalach gastronomicznych, w których korzysta się z foliowych reklamówek (np. do pakowania jedzenia na wynos), ciąży konieczność odprowadzania tzw. opłaty recyklingowej. O te wszystkie rzeczy muszą się zatroszczyć właściciele lokali gastronomicznych, jeśli chcą prowadzić swoją działalność zgodnie z prawem.

Jak odbiorca odpadów spożywczych postępuje dalej z tymi odpadami?

Wyróżnić można trzy główne sposoby unieszkodliwiania odpadów spożywczych, stosowane przez firmy, zajmujące się obiorem odpadów, w tym odbiorem odpadów kat. 3. Pierwszy z nich to recycling, polegający na wykorzystaniu odpadów spożywczych w biogazowniach. Drugi sposób to kompostowanie w specjalnych pryzmach. Jeśli nie jest możliwe zastosowanie pierwszego lub drugiego rozwiązania, odbiorcy odpadów spożywczych pozostaje ich utylizacja. Jest to zgodne z tzw. hierarchią sposobów postępowania z odpadami.

Zakłada ona kolejno:

• zapobieganie powstawaniu odpadów,
• przygotowanie do ponownego użycia,
• recykling,
• inne procesy odzysku i unieszkodliwianie
• oraz przechodzenie do kolejnych poziomów hierarchii dopiero, gdy nie da się przetworzyć odpadów w sposób, który jest w hierarchii wcześniej.

Zawieranie współpracy z odbiorcą opadów spożywczych – najważniejsze zagadnienia

Zawierając współpracę z odbiorcą odpadów spożywczych, należy dopilnować, by została zawarta odpowiednia umowa, potwierdzająca taką współpracę, a która będzie potem dowodem dla Sanepidu w razie kontroli. Warto ustalić wszystkie inne kwestie związane z dokumentacją, a następnie praktyczne elementy odbioru odpadów kuchennych. Przedsiębiorstwo przed przystąpieniem do współpracy prosi się o opisanie wszystkich odpadów, jakie generuje do momentu wydania posiłków. To pozwoli na określenie np. odpowiedniej metody ich późniejszej utylizacji. Należy ustalić, czy przedsiębiorstwo posiada opakowania recyklingowe. Jeśli nie, warto skorzystać z oferty firmy, która takie udostępnia lub nawiązać współpracę z organizacją odzysku opakowań. Należy także ustalić, czy firma wykorzystuje reklamówki foliowe i odprowadza opłatę recyklingową. Ostatnią kwestią jest zadbanie o pozwolenie na wpuszczenie swoich ścieków do kanalizacji.

ZEME zapewnia kompleksową obsługę w zakresie odbioru odpadów spożywczych i kategorii 3 w każdym typie lokalu gastronomicznego – zapraszamy do współpracy.

Porównaj ofertę na odbiór i zagospodarowanie odpadów uppz!

Autorem artykułu jest: Paweł Trzaska-Gerlecki

Sytuacja na rynku odpadów przemysłowych od ponad roku zmienia się bardzo dynamicznie. Sutkiem tych zmian są rosnące koszty gospodarki odpadami w firmach. Tym bardziej niezbędnym staje się przemyślane składowanie odpadów. Dlatego jako odbiorca odpadów przygotowaliśmy wytyczne, które pozwolą ograniczać koszty odbioru, transportu i utylizacji odpadów powstających w zakładach mechanicznych (takich jak przepracowany olej, filtry, czyściwa)

Jak składować przepracowany olej, filtry, czyściwa i inne odpady z warsztatów samochodowych?

W związku z tym przygotowaliśmy wytyczne dotyczące składowania odpadów z warsztatów samochodowych. Podajemy poniżej rekomendowane przez nas-odbiorcę tych odpadów-minimalne ilości do jednorazowego odbioru oraz sposoby składowania.

Szmaty, czyściwa (kod odpadu 15 02 02)

Jako odbiorca odpadów czyściwa i zaolejonych szmat polecamy składować je w mauzerze. Minimalna wymagana przez ZEME Sp. z o.o. ilość do odbioru powinna wynosić ok. 350 kg.

Przepracowany olej silnikowy (kod odpadu z grupy 13 01 ## albo 13 02 ##)

Należy je składować w bańkach lub mauzerze (koniecznie z nakrętką). Mauzer/ bańka muszą być szczelnie zamknięte do transportu. Najlepsza ilość do jednorazowego odbioru to 450-500L-nie obowiązuje wtedy rejestracją SENT. Z kolei minimalna ilość do jednorazowego odbioru wynosi 150-200L. Jest to podyktowane logistyką transportu. Dla firmy generującej mniejsze ilości olejów odpadowych proponowany sposób składowania to 200L beczki lub bańki.

Oleje odpadowe pochodzące z rynku motoryzacyjnego, to przede wszystkim zużyte oleje silnikowe i oleje przekładniowe. Ponieważ są one cennym i największym źródłem oleju mineralnego, warto poświęcić im nieco więcej uwagi. Tym bardziej że są to jednocześnie odpady wysoce toksyczne dla środowiska naturalnego. Tego typu związki chemiczne, po przedostaniu się do wód, gleby, powietrza, ulegają częściowej lub całkowitej degradacji. Powstałe w ten sposób zanieczyszczenia wtórne są nieraz bardziej toksyczne od pierwotnych. Dlatego odpowiednie zagospodarowanie odpadów przepracowanego oleju ma kluczowe znaczenie w proekologicznej gospodarce odpadami. ZEME jako odbiorca odpadów, przywiązuje do tego dużą wagę.

Zastosowanie przepracowanych olejów z warsztatów samochodowych

W praktyce stosuje się kilka sposobów zagospodarowania odpadów przepracowanych olejów silnikowych:

1. Po poddaniu ww. olejów procesom oczyszczania i przywrócenia pierwotnych właściwości, przepracowane oleje można wykorzystać zgodnie z ich pierwotnym przeznaczeniem lub jako środek smarowy niższej klasy jakościowej.
2. Oleje można również poddać ponownej obróbce tj. usunąć z nich zanieczyszczenia mechaniczne i wodę. W ten sposób jesteśmy w stanie otrzymać komponent paliwowy, którego jakość jest zgodna ze specyfikacją paliwa zastępczego.
3. Kolejną metodą jest regeneracja głęboka (re-rafinacja). Polega ona na przetworzeniu fizyko-chemicznym. W wyniku pozyskuje się surowce petrochemiczne. Te z kolei możemy wykorzystać do produkcji nowych olejów smarowych lub np. lekkich olejów opałowych. Re-rafinacja jest najkorzystniejszym sposobem zagospodarowania przepracowanych olejów. Sam proces jest nieszkodliwy dla środowiska, co więcej wyprodukowanie w ten sposób olejów silnikowych, generuje niższe koszty, niż klasyczna produkcja z ropy naftowej !
4. Recykling przepracowanych olejów. Oleje odpadowe można zastosować jako surowiec w rafinerii lub na instalacji, która z nią współpracuje. Pozwala to wyprodukować wysokiej klasy paliwa lub oleje bazowe.
5. Możliwe jest również wykorzystanie przepracowanych olejów silnikowych bezpośrednio jako paliwo do pieców kotłowych, odzyskując ich energię cieplną. Jednak mimo niskich kosztów takiego sposobu utylizacji olejów odpadowych, nie polecamy go ze względu na generowane zagrożenie dla środowiska naturalnego. Proces jest szczególnie szkodliwy, gdy olej spala się w nieprzystosowanych do tego celu piecach.
6. Oleje odpadowe, które ze względu na stopień zanieczyszczenia nie nadają się do regeneracji czy re-rafinacji mogą być dozowane na linii odpadów komunalnych. Spalane są wtedy razem z nimi w instalacjach do spalania odpadów komunalnych. Jako odbiorca odpadów zdecydowanie nie polecamy i nie stosujemy tego sposobu utylizacji.
7. Duże ilości przepracowanych olejów odpadowych wykorzystuje się również jako paliwo w cementowniach. Szczególnie korzystny jest w tym wypadku fakt, że metale ciężkie, które uwalniają się w trakcie procesu spalania, są wiązane w cemencie. Dzięki temu nie stanowią zagrożenie dla środowiska naturalnego.

Filtry olejowe ( kod odpadu 16 01 07*) - odpady niebezpieczne

Minimalna wymagana przez większość odbiorców odpadów (również przez ZEME) ilość do odbioru wynosi 200 kg. Filtry olejowe również polecamy składować w mauzerze.

Filtry powietrza (kod odpadu 15 02 03)

Minimum logistyczne do jednorazowego odbioru wynosi jw. 200 kg. Filtry powietrza również najlepiej składować w pojemniku typu mauzer.

Części samochodowe z tworzyw sztucznych (16 01 19)

Minimum logistyczne do odbioru to: 1 tona odpadów. Co więcej należy dopilnować, by były to tylko i wyłącznie tworzywa sztuczne, bez wtrąceń części metalowych i innych.

Opony (kod odpadu 16 01 03)

Minimalna ilość do odbioru to 20 - 30 szt., ale żeby pozbyć się ich w korzystnej cenie, powinno być ich ok 500 szt. do jednorazowego odbioru.

Szyby z samochodów (kod odpadu 16 01 20)

Odpady te również muszą być składowane osobno, nie powinny zawierać żadnych wtrąceń innych elementów.

Podsumowując, większość odpadów powstających w warsztatach mechanicznych takich jak przepracowany olej, filtry, czyściwa najlepiej jest składować w mauzerach (każdy odpad oddzielnie). Podczas odbioru, firma odbierająca zazwyczaj dostarcza na podmianę puste mauzery (ZEME Sp. z o.o. w większości przypadków zapewnia puste pojemniki na wymianę).

Łączna ilość odpadów do odbioru jednym transportem powinna wynosić ok 500 kg. Taka ilość pozwala zarówno ograniczyć koszty transportu jak i logistyki jednocześnie zwalniając z wyżej wspomnianego obowiązku rejestracji SENT.

UWAGA:

W związku z obowiązującymi od stycznia 2020 roku przepisami dotyczącymi Kart Przekazania Odpadów, zwracamy szczególną uwagę na konieczność posiadania wpisu do BDO.

Jako odbiorca odpadów przemysłowych, w świetle ww. przepisów nie możemy odebrać odpadów od Firmy, która nie posiada numeru rejestrowego BDO. Ten temat omawiamy szczegółowo w poprzednim artykule pt. "Kogo dotyczy rejestr w BDO".

Jeśli Państwa Firma generuje duże ilości odpadów-zapraszamy do kontaktu i zapoznania się z naszą ofertą odbioru i utylizacji / recyklingu odpadów.

Autorem artykułu jest: Paweł Trzaska-Gerlecki

Przetwarzanie i recykling tworzyw sztucznych – coraz więcej osób ma świadomość, że jest to pożyteczne i coraz bardziej konieczne we współczesnej gospodarce odpadami. Jak firma przetwarzająca tworzywa sztuczne przeprowadza ten proces? I jakie są jego rezultaty?

Recykling tworzyw sztucznych niejedno ma oblicze

A właściwie oblicza ma dwa, bo wyróżnia się dwa główne procesy przetwarzania odpadów z tworzyw sztucznych. Pierwszy z nich to przetwarzanie na energię. W tym przypadku tworzywa sztuczne spala się lub produkuje z nich paliwa płynne, wykorzystywane następnie właśnie do wytwarzania energii. Drugi z procesów to przetwarzanie tworzyw sztucznych do postaci umożliwiającej ich ponowne wykorzystanie na nowe produkty z tworzyw sztucznych. 

Jak wytwarza się energię z tworzyw sztucznych?

Tworzywa sztuczne produkowane są w znacznej części z wykorzystaniem paliw kopalnych (ropy naftowej). Dlatego też po odpowiednim przetworzeniu stanowić mogą one doskonałe paliwo alternatywne. Firma przetwarzająca tworzywa sztuczne, która produkuje z nich energię, stosuje jeden z dwóch procesów. Pierwszy z nich to bezpośrednie spalanie. W jego wyniku powstaje zdatne do bezpośredniego wykorzystywania w wytwarzaniu energii paliwo alternatywne. Drugi z procesów to przetworzenie (np. w procesie pirolizy) na paliwo płynne – olej opałowy lub komponenty do jego produkcji.

Ze starego do nowego, czyli recykling tworzyw sztucznych

Drugą opcją w przetwarzaniu tworzyw sztucznych jest produkcja tzw. regranulatu, z którego można wytwarzać kolejne wyroby z tworzyw sztucznych. Regranulat to surowiec o cechach identycznych lub zbliżonych do pierwotnego tworzywa. Proces przetwarzania na surowiec do ponownego wykorzystania zaczyna się od odbioru odpadu do przetworzenia, sortowania do odpowiednich rodzajów tworzyw sztucznych i wydzielenia poszczególnych jednorodnych frakcji – na przykład zmieszane butelki PET po napojach rozdzielane są w zależności od koloru, a różne rodzaje odpadów z polipropylenu według właściwości fizykochemicznych. 

Odpady rozdrabnia się do postaci przemiału lub płatka przy wykorzystaniu specjalnie stworzonych do tego celu młynów. Następnie następuje doczyszczenie odpadu w procesie kąpieli wodnej – to tzw. flotacja, podczas której wymywa się wtrącenia i zanieczyszczenia.

Ostatni element procesu recyklingu tworzyw sztucznych to regranulacja odpadu. Ten etap składa się z procesów topnienia i przeciskania przez tzw. sita. Jego rezultatem jest regranulat – surowiec do wytwarzania produktów końcowych z tworzyw sztucznych.