Obsługa wniosków o DPR (Dokument Potwierdzający Recykling) bywa dla recyklerów niezwykle frustrująca. Mają oni ustawowy obowiązek odpowiedzieć na wniosek w przeciągu 7 dni, a większość dokumentów – bywa ich nierzadko kilkaset – spływa w przeciągu tygodnia. Do tego zazwyczaj aż 30% z nich zawiera błędy, a tym samym wymaga korekty i ponownego rozpatrzenia.Dlaczego ten system jest tak uciążliwy i w jaki sposób można temu zaradzić?

Błędy merytoryczne we wnioskach o DPR i krótki czas na reakcję

Wytwarzający i odbierający odpady często popełniają we wnioskach błędy – to fakt. Mogą one dotyczyć:

• nieprawidłowo wyliczonych mas (np. masa jest wyliczana na podstawie potwierdzenia transportu, a nie potwierdzenia przejęcia, błędnie zsumowane masy),
• nieprawidłowych numerów KPO.

Około 30% wniosków, które trafiają do recyklerów, zawiera tego typu problemy. Wychwytywanie takich potknięć wymaga długich godzin żmudnej pracy, w tym porównywania informacji na wnioskach z własnymi danymi (najczęściej plikami Excel). Dzieje się tak dlatego, że wnioskujący i recyklerzy nie pracują na jednej, wspólnej bazie, ale każdy korzysta z własnych, lokalnych rejestrów.

Jednocześnie ustawa nakłada obowiązek na recyklerów rozpatrzenia wniosku w jedynie 7 dni. Biorąc pod uwagę, jak czasochłonny jest proces weryfikowania wniosku, korekty, etc, jest to naprawdę obciążające i trudne do wykonania.  

Cyfryzacja wystawiania i obsługi wniosków o DPR

Cały ten proces mógłby być dużo prostszy dla wszystkich aktorów, gdyby go scyfryzować. Dokładnie to zrobiliśmy w platformie ZEME 360! Jak?

• Wnioski są generowane automatycznie na podstawie danych z BDO. Dzięki temu wytwórcy i odbiorcy odpadów mogą je łatwiej wystawiać. Z perspektywy recyklera daje to tę wartość, że zmniejsza się do zera ryzyko błędów merytorycznych i jednocześnie skraca czas potrzebny na obsługę wniosku.
• Wnioski są wysyłane cyfrowo za pomocą 3 kliknięć. W ten sposób komunikacja na linii wnioskujący-recykler jest sprawniejsza i szybsza. ZEME 360 staje się wówczas głównym kanałem komunikacyjnym: koniec z wnioskami, które spływają mejlem, pocztą papierową, komunikatorami. 
• Dzięki wykorzystaniu BDO, ZEME 360 staje się centralnym źródłem informacji odpadowych: w panelu analitycznym dla wniosków o DPR, recykler widzi graficzne zestawienie wszystkich operacji, które były wykonywane w danym kwartale i wie od razu, jakich wniosków może się spodziewać. Może je też zestawić je z tymi, które realnie spłynęły. W ten sposób recykler widzi też, jakie wolne masy zostały mu do dyspozycji i na które może wystawić DPR dla wybranej przez siebie organizacji odzysku.

A co z tymi partnerami, którzy nie korzystają – lub z różnych powodów nie chcą korzystać – z ZEME 360? Ich wnioski papierowe również można sprawniej i w sposób cyfrowy obsługiwać za pomocą platformy.

Obsługa cyfrowych wniosków o DPR krok po kroku

Jak to wygląda w praktyce? 

1. Zanim jeszcze zaczną napływać wnioski, w ramach przygotowań, określ, w ramach jakiego procesu przetwarzane są określone kody EWC oraz na podstawie jakiej decyzji. Robi się to raz - ustawienia zostają zapisane. 
2. Kiedy do ZEME 360 spływa wniosek, otrzymasz powiadomienie. Otwórz wniosek, by sprawdzić, jakie karty zawiera, wpisz procent zanieczyszczeń dla każdego z EWC i potwierdź operację. Zajmie to 3 kliknięcia.

Na poniższej grafice znajduje się panel wniosków otrzymanych. Wystarczy kliknąć „Wystaw DPR”. 

<zdj>

To wszystko! Dokument jest wygenerowany (od razu w trzech egzemplarzach: A, B i C). Wystarczy go wydrukować, wsadzić do koperty i wysłać pocztą (prawo wciąż wymaga, by DPR wysyłać w wersji papierowej, PDF nie wystarczy).   

W zeszłym kwartale za pomocą platformy ZEME 360 z powodzeniem wystawiono i obsłużono 721 wniosków o DPR. 

Obsługa papierowych wniosków o DPR za pomocą ZEME 360

W ten sposób możesz obsłużyć tradycyjny wniosek:

1. Przełącz się na widok odbiorców odpadów.
2. Następnie w zakładce „Odebrane wnioski” znajdziesz tzw. Wnioski potencjalne, czyli wnioski, których – bazując na Twoich danych z BDO – możesz się spodziewać od firm, niekorzystających z platformy ZEME 360. 
3. Otrzymany wniosek papierowy porównujemy z wnioskiem potencjalnym w platformie ZEME 360. Jeśli nie ma nieprawidłowości, klikamy przycisk „Otrzymany poza ZEME 360” i dokument trafia na listę naszych wniosków oczekujących. 

Dlaczego warto scyfryzować papierową wersję? Po pierwsze, możemy wówczas szybciej sprawdzić jej prawidłowość, po drugie, dzięki temu masz porządek w danych dotyczących Twoich wniosków i wiesz, na jakie masy otrzymałeś wnioski, co ułatwia ewentualne wnioskowanie o wolne masy.  

Korzystając z widoku „Wnioski potencjalne”, możesz też jednym kliknięciem zaprosić osoby, które nie pracują jeszcze w ZEME 360: dostają one praktycznie gotowy wniosek do złożenia, muszą tylko założyć darmowe konto w ZEME 360.

Wolne masy

Dokładnie 37 dni po końcu kwartału (w tym 30 dni na wystawienie wniosku + 7 dni na jego obsługę) wiesz już, na jakie masy wnioski o DPR zostały złożone, a na jakie nie.  Możesz więc na nieobjęte wnioskiem masy (tj. na różnicę między masą do dyspozycji, a masą wnioskowaną) złożyć wniosek w imieniu organizacji odzysku. Nie musisz tego liczyć – po 37 dniu od zakończenia kwartału w Twoim panelu otrzymanych wniosków pojawi się przycisk „Generuj wniosek na wolne masy”. Automatycznie! Wystarczy go tylko zatwierdzić i wysłać (cyfrowo, wersja papierowa  nie jest konieczna).

Automatyzacja DPR dla recyklerów to przełomowe rozwiązanie

Cyfryzacja i automatyzacja znacznie ułatwiają obsługę wniosków o DPR: zajmuje to mniej czasu, dane są uporządkowane i przejrzyste. Oczywiście, im więcej Twoich partnerów pracuje na wnioskach cyfrowych, tym lepiej!

Jeśli chcesz przetestować tę usługę, zarejestruj się za darmo do ZEME 360 i umów się na konsultację w sprawie obsługi wniosków o DPR. 

Chcesz zautomatyzować obsługę wniosków o DPR?

Porozmawiajmy! piotr.kosiński@zeme.com.pl

Obsługa wniosków o DPR (Dokument Potwierdzający Recykling) bywa dla recyklerów niezwykle frustrująca. Mają oni ustawowy obowiązek odpowiedzieć na wniosek w przeciągu 7 dni, a większość dokumentów – bywa ich nierzadko kilkaset – spływa w przeciągu tygodnia. Do tego zazwyczaj aż 30% z nich zawiera błędy, a tym samym wymaga korekty i ponownego rozpatrzenia. Dlaczego ten system jest tak uciążliwy i w jaki sposób można temu zaradzić? 

Błędy merytoryczne we wnioskach o DPR i krótki czas na reakcję

Wytwarzający i odbierający odpady często popełniają we wnioskach błędy – to fakt. Mogą one dotyczyć:

• nieprawidłowo wyliczonych mas (np. masa jest wyliczana na podstawie potwierdzenia transportu, a nie potwierdzenia przejęcia, błędnie zsumowane masy),
• nieprawidłowych numerów KPO.

Około 30% wniosków, które trafiają do recyklerów, zawiera tego typu problemy. Wychwytywanie takich potknięć wymaga długich godzin żmudnej pracy, w tym porównywania informacji na wnioskach z własnymi danymi (najczęściej plikami Excel). Dzieje się tak dlatego, że wnioskujący i recyklerzy nie pracują na jednej, wspólnej bazie, ale każdy korzysta z własnych, lokalnych rejestrów.

Jednocześnie ustawa nakłada obowiązek na recyklerów rozpatrzenia wniosku w jedynie 7 dni. Biorąc pod uwagę, jak czasochłonny jest proces weryfikowania wniosku, korekty, etc, jest to naprawdę obciążające i trudne do wykonania.  

Cyfryzacja wystawiania i obsługi wniosków o DPR

Cały ten proces mógłby być dużo prostszy dla wszystkich aktorów, gdyby go scyfryzować.

Można śmiało stwierdzić, że społeczności krajów rozwiniętych w pełni doceniają potencjał folii – jej wytrzymałość, szerokie zastosowanie w wielu obszarach konsumenckich oraz możliwość wykorzystania w przemyśle. Jest też niezastąpiona w procesach utrzymania łańcuchów dostaw żywności i innych towarów. Warto jednak pamiętać, że intensywne wytwarzanie folii i wypuszczanie jej na rynek automatycznie generuje potrzebę związaną z recyklingiem – dziś przyjrzymy się temu zjawisku nieco szerzej.

Z tego materiału dowiesz się więcej o:

• rodzajach folii,
• rozwinięciu skrótów: HDPE i LDPE,
• tym, jakie branże są związane z folią,
• czy trudno przeprowadzić recykling folii LDPE i innych,
• oraz tym, jakich przeciwności można się spodziewać przy oddawaniu surowca do recyklingu.

Na końcu artykułu zdradzamy też najprostszą metodę na to, aby w firmie usystematyzować procesy przekazywania folii, a tym samym zacząć przetwarzać przeznaczony do tego surowiec (również odpady poprodukcyjne).

Jakie folie wyróżniamy?

W zależności od tego, z jakim rodzajem folii mamy do czynienia, tak odmienna będzie strategia (i trudność!) poprowadzenia recyklingu. W najprostszym trójpodziale możemy wyodrębnić:

• folie z tworzyw sztucznych,
• folie z metalu,
• wielowarstwowe folie specjalistyczne.

Obecnie w obszarach ponownego wykorzystywania materiału najczęściej mówimy o najpopularniejszych foliach polimerowych, wliczając w to głównie polipropylen i polietylen.

Oto branże, w których folia jest szczególnie obecna

Ciężko jednoznacznie wymienić gałęzie przemysłu czy całej szeroko pojętej przedsiębiorczości, w których najmocniej znajdujemy zastosowanie dla tych produktów. Ciekawym przykładem może być chociażby folia stretch, masowo używana w formie zabezpieczenia transportowego i magazynowego właściwie w każdym przedsiębiorstwie produkcyjnym lub hurtowni jako opakowanie wierzchnie, chroniące przed drobnymi uszkodzeniami mechanicznymi, a nawet wodą.

FOLIA W ROLNICTWIE

Jedną z mniej oczywistych na pierwszy rzut oka branż, w których masowo znajduje zastosowanie folia, jest rolnictwo. Produkt ten jest wykorzystywany np. przez hodowców bydła, którzy z jej pomocą przygotowują tzw. siano-kiszonkę oraz kopce z sieczką kukurydzy – czyli typowe, naturalne pasze dla zwierząt. Co istotne, większość folii rolniczych musi być po użyciu poddawanych recyklingowi. Ustawodawca jasno nakazuje, aby materiał ten nie trafiał do śmieci i odpadów komunalnych, lecz był należycie utylizowany w obiegu zamkniętym, podobnie jak worki i opakowania po nawozach lub większość zużytych siatek rolniczych.

FOLIA W PRZEMYŚLE SPOŻYWCZYM

Jednak w życiu codziennym zdecydowanie częściej odnajdujemy wykorzystanie folii do innych zastosowań, niż we wspomnianym wcześniej rolnictwie – mowa tu o bardzo szerokim rynku artykułów spożywczych. Choć plastik u producentów żywności w opinii społecznej jest ostatnio mocno na cenzurowanym, to wciąż trzeba się zgodzić, że jego zastosowanie ma wiele zalet. Przede wszystkim tworzywa sztuczne pomagają chronić jedzenie przed dostępem powietrza, niejednokrotnie również w sposób hermetyczny. Szczelność opakowania to jednak niejedyna zaleta; użycie folii ogranicza uszkodzenia mechaniczne, ułatwia logistykę i zmniejsza cenę końcową produktów pakowanych w tworzywa.

OPAKOWANIA Z FOLII TWARDEJ

Do tworzyw sztucznych sięgają również inni wytwórcy, np. przemysł zabawkarski lub producenci drobnej elektroniki. Materiał w postaci folii twardej używany jest do pakowania wyrobów w blistry – ze względu na połączenie, jakim jest plastik i papier, opakowania te można później swobodnie oddać do recyklingu.

TWORZYW SZTUCZNYCH UŻYWA SIĘ W WIELU BRANŻACH PODCZAS PRODUKCJI I W LOGISTYCE

Folię z powodzeniem używa się też w wielu innych zastosowaniach: przy produkcji worków i opakowań, które są wykorzystywane w budownictwie, czy dla różnego rodzaju akcesoriów ochronnych (np. specjalne przykrycia na meble ogrodowe). Ponownie wartym wspomnienia jest stretch, z którego zalet korzystają nawet drobni sprzedawcy detaliczni, stosując tę wytrzymałą folię do zabezpieczenia towarów przeznaczonych do wysyłki.

Oprócz tego tworzyw sztucznych (w postaci folii) używa się w wielu innych branżach, od motoryzacyjnej po piśmienniczą. Pakowane jest niemal wszystko: kosze, doniczki, beczki, sprzęt turystyczny, akcesoria dekoracyjne itd. Ponadto wszędzie tam pojawia się temat recyklingu jako istotna kwestia w odniesieniu nie tylko do ochrony środowiska, ale też przy ograniczeniu wytwarzania odpadów i poprawie jakości procesów produkcyjnych. Na szczęście większość materiałów można bez problemu ponownie przetworzyć, czego owocem jest zdatny do ponownego wykorzystania regranulat.

Tworzywa sztuczne: różnica pomiędzy LDPE i HDPE

Podczas poszukiwania tworzyw sztucznych odpowiednich do działań w branży spożywczej lub w jakimkolwiek innym przemyśle, trzeba zadać sobie różne pytania dotyczące cech oraz zastosowania tego materiału. Istotnymi właściwościami są rozciągliwość, odporność na uszkodzenia oraz temperaturę. Pod tym względem popularny polietylen może być różny, a jego głównymi przedstawicielami są:

• Folia LDPE – low density poliethylene, materiał o niskiej gęstości,
• Folia HDPE – high density poliethylene, szereg tworzyw o wysokiej gęstości.

Oczywiście oba te materiały można poddać recyklingowi w specjalnych zakładach przetwórczych. Wspomniana różnica w gęstości wynika z odmiennych parametrów ciśnieniowych podczas produkcji folii. W konsekwencji LDPE ma lepszą przejrzystość, jednak struktura cząstek jest w nim nieregularna, a odporność produktu nieco niższa, natomiast HDPE wyróżnia się regularną strukturą i sporą wytrzymałością (w tym nawet na temperatury do 110 stopni). W życiu codziennym najlepiej zrobić odniesienie do marketowych reklamówek – te jednorazowe, podatne na rozerwanie, są zrobione z LDPE, a płatne, grubsze i wytrzymalsze, z HDPE. 

Co jest trudniejsze – recykling folii LDPE czy HDPE?

Korzystna wiadomość dla naszego środowiska naturalnego jest taka, że większość wyrobów z HDPE oraz LDPE można śmiało poddawać procesowi przetworzenia na granulat, służący do późniejszego wytworzenia nowych materiałów i przedmiotów w kolejnych zakładach produkcyjnych. Trudność? Dokładnie taka sama w obu przypadkach – zarówno folia LDPE jak i jej "twardszy" bliźniak przechodzą tę samą drogę w równie łatwy sposób. Największym wyzwaniem jest zatem nie sam proces produkcji folii i później tworzenia regranulatu, lecz zapewnienie odpowiednich łańcuchów logistycznych służących przekazaniu odpadów w odpowiednie miejsce – zarówno w przypadku przedsiębiorców, jak i rozproszonych użytkowników końcowych. 

Proces recyklingu folii

Jak recykling tworzyw sztucznych wygląda w praktyce? W odpowiednio wyposażonej hali tworzywo jest najpierw sortowane, a później przekazywane do rozdrabniarki. Na tym etapie następuje dokładne mycie produktów, a później cięcie na niewielkie paski. W kolejnym momencie kluczową rolę odgrywa temperatura; specjalne osuszacze walczą z wilgocią, aby następnie podwyższyć ciepłotę do tego stopnia, że surowiec LDPE lub HDPE zostaje stopiony. Po wszystkim ponownie maszyna tnąca rozpoczyna pracę, aby z taśmy wypuścić ostateczny produkt – w tym wypadku jako pozbawiony zanieczyszczeń regranulat. Następnie jego jakość sprawdza się pod okiem doświadczonych pracowników w odpowiednio wyposażonym laboratorium. Jak widać, w teorii, posiadając odpowiednią instalację, recykling folii LDPE nie powinien stanowić większej trudności, ale:

Zabrudzenia i inne przeszkody, jakie napotyka recykling tworzyw sztucznych

Podczas recyklingu folii może jednak wystąpić kilka problemów. Przede wszystkim trzeba poznać sam materiał – jeśli jest to np. czyste aluminium lub LDPE, to problemów prawdopodobnie nie będzie. Gorzej, jeśli mamy do czynienia z foliami wielowarstwowymi. Tutaj recykling jest znacznie utrudniony, a czasem nawet niemożliwy – z pewnością sprzęt do przetwarzania takich odpadów będzie nieco bardziej skomplikowany, a sam proces droższy.

Kolejną przeszkodą, na jaką napotyka recykling folii, jest obfitość zabrudzeń organicznych. Problemy te występują najczęściej w branży rolniczej i spożywczej. Aby mógł powstać regranulat, na etapie jego produkcji trzeba użyć większej ilości detergentów do mycia tworzywa, co bezpośrednio przekłada się na koszt procesu, którego efektem ma być produkt posiadający odpowiednie właściwości.

ZEME ułatwi Ci wdrożenie w recykling folii

Masz dużo odpadów foliowych powstających podczas funkcjonowania Twojego przedsiębiorstwa, gospodarstwa rolniczego, hurtowni? Nie wiesz, jak odpowiednio rozplanować cały proces recyklingu, gdzie się zwrócić i jak negocjować ceny? Specjaliści ZEME są do Twojej dyspozycji! Wiele lat doświadczenia i przyjazny zespół naszych ekspertów bez szwanku wdroży odpowiednie mechanizmy do twojego biznesu tak, aby recykling tworzyw sztucznych nigdy nie był już przeszkodą, ciężarem i barierą w sprawnym funkcjonowaniu firmy. Już teraz zajrzyj do zakładki kontakt, napisz do nas lub zadzwoń, a nasz konsultant pomoże uruchomić optymalną ścieżkę logistyczną i doradzi w tym, jakie kroki warto wykonać w najbliższych tygodniach. Jesteśmy do twojej dyspozycji!

Autorem artykułu jest: ZEME Sp. z o.o.

Produkcja tworzyw sztucznych to fascynująca pod względem ekonomii i możliwości synergia wielu gałęzi gospodarki. Co ciekawe, kontrowersje i wyzwania są tutaj na stałe wpisane w branżowy statut, chociażby w ujęciu ochrony środowiska. Można zatem stwierdzić, że osiągnęliśmy już przysłowiowy „sufit” w procesach wytwarzania, tymczasem dynamika rozwoju, obserwowana przez ostatnie dekady, to dopiero początek. Faktem jest, że od kilkunastu lat największą produkcję można obserwować na rynku azjatyckim. Jak zatem pod względem konsumpcji i wytwarzania prezentuje się Polska? Czy po raz kolejny możemy mówić o fenomenie „zielonej wyspy” na mapie Europy? Sprawdźmy fakty, liczby i oceńmy szanse na kolejne lata.

Z tego artykułu się dowiesz:

• Ile eksportujemy, a ile importujemy — jak Polska prezentuje się pod tym względem na arenie światowej?
• Jak dużo tworzyw sztucznych potrzeba w Europie, w tym ile trafia do polskich przetwórców?
• Które branże najczęściej wykorzystują takie materiały?
• Czy rynek wyrobów z gumy i tworzyw sztucznych generuje dużo miejsc pracy w naszym kraju?
• Dlaczego w Polsce jest widoczny spory potencjał w obrębie wdrażania tych materiałów?
• Jak tworzywa sztuczne są postrzegane przez pryzmat europejskiego prawodawstwa?
• Jakie jest zapotrzebowanie na usługi przetwórstwa (recyklingu) i z czego wynika przewidywany wzrost w tym obszarze?

Na dobry początek lektury, ciekawostka:

W ujęciu globalnym, pierwszy bardzo odczuwalny wzrost dynamiki produkcji tworzyw sztucznych nastąpił w latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku. Symbolicznym przypieczętowaniem tego trendu było wyprzedzenie produkcji stali jeszcze przed rokiem 1990 [1]. Stal już nigdy później nie „przegoniła” materiałów jak polipropylen i spółka, chociaż wciąż odgrywa bardzo istotną rolę na światowych rynkach.

Zapotrzebowanie na tworzywa sztuczne w Polsce

Świat, Europa, Polska. Dziś skupiamy się na tym najmniejszym wycinku, ale UE oraz Azja wciąż pozostają tutaj istotnym punktem odniesienia. Niezaprzeczalny fakt jest następujący:

Wedle danych na rok 2018, Polska była na 16. miejscu na świecie pod względem eksportu tworzyw sztucznych (udział na poziomie 2%). Przy okazji stała się też 12. największym importerem, z udziałem 2,4% [2].

Dla porównania, absolutny numer jeden pod tym względem, czyli Chiny, zanotowały według tego samego raportu udział 12,2% (eksport) i 11,2% (import). Można zatem śmiało powiedzieć, że już cztery lata temu nasze możliwości prezentowały się bardzo optymistycznie na arenie międzynarodowej, szczególnie jeśli na szali porównania postawilibyśmy ogólną moc naszej gospodarki.

Rosną globalne potrzeby, rośnie produkcja. Polska jest jak lustro

Jak ta sprawa prezentuje się w kontekście UE? Przenieśmy się o rok później (2019), aby sprawdzić, jak wyglądało europejskie zapotrzebowanie u przetwórców — okazało się ono dość spore, bo opiewało na 50,7 milionów ton [3]. Polska zajęła w tym rankingu wysokie, siódme miejsce (7% udział w rynku, powyżej 3 mln ton). Na szczycie uplasowały się Niemcy (aż 24,2%), przed Włochami (13,8%), spore potrzeby odnotowano również we Francji (9,5%), Hiszpanii (7,8%) oraz Wielkiej Brytanii (wyprzedzającej Polskę zaledwie o 0,1%).

Przy okazji warto spojrzeć na to, jakie branże wygenerowały największe potrzeby:

1. Opakowania (39,6%) — od lat zajmujące pierwsze miejsce w rankingach,
2. Budownictwo (20,4%) — odczuwające w 2019 roku boom inwestycyjny,
3. Motoryzacja (9,6%) — od pokoleń bardzo istotna gałąź wielu europejskich gospodarek, również polskiej,
4. Elektronika (6,2%) — niski wskaźnik można odczuć głównie ze względu na to, że na przestrzeni lat produkcję w większości przeniesiono do Azji.

Wysokie miejsce Polski ma swoje odzwierciedlenie również w sporej liczbie aktywnie działających w tej branży firm, a także wysokim poziomie zatrudnienia.

Wyroby z gumy i branża tworzyw sztucznych — aż 8% zatrudnienia w skali całego polskiego przemysłu

Wedle wypowiedzi Anny Kozery-Szałkowskiej [4], ekspertki Fundacji PlasticsEurope Polska, która odpowiadała na pytania dziennikarzy na Międzynarodowych Targach PLASTPOL w Kielcach, niezwykle trudny rok 2020 nie stłamsił polskiej branży wyrobów gumowych i tworzyw sztucznych. Udało się bowiem utrzymać zatrudnienie wypracowanym wcześniej, wysokim poziomie 215 tys. pracowników. To aż 8% w odniesieniu do całego polskiego przemysłu! Warto przy okazji wspomnieć, że cała poprzednia dekada szacowana jest w ujęciu 40% dodatniego bilansu, na który wskazują sumaryczne dane zebrane w tym obszarze. Opierając się na trendach i zapotrzebowaniu, można śmiało się spodziewać, że będziemy w kolejnych latach obserwować dalszy wzrost zatrudnienia.

To jednak nie wszystko: wciąż mamy szanse na dalszy rozwój. Jaki jest potencjał europejskiego i polskiego rynku?

Wiemy już, że szerokie zastosowanie tworzyw sztucznych w wielu branżach — motoryzacji, budownictwie, produkcji opakowań — ma swoje bezpośrednie odbicie w rosnącym zapotrzebowaniu na polimery. Taka sytuacja generuje spore możliwości rozwoju i jest pozytywnym bodźcem dla inwestorów, jednak rynek ten pozostaje pełen wyzwań.

Warto zaznaczyć, że „apetyt na polimery”

generuje coraz więcej odbiorców rozpoznawanych stopniowo w różnych gałęziach przemysłu. Należy wspomnieć chociażby o rosnącym w siłę druku 3D, który za sprawą szerokiego zastosowania w obrębie różnych nisz, powoli odnajduje swoją drogę do mainstreamu. Kolejna kwestia to już teraz niezwykle istotna inżynieria rolna, jak również stojąca przed szeregiem globalnych wyzwań branża medyczna.

Europa i Polska:

Jak tworzywa sztuczne są wykorzystywane w Europie Zachodniej? Jest to aż 90 kg w przeliczeniu na jednego mieszkańca. Dla porównania, w Polsce jest to 75 kg. To między innymi świadczy o potencjale, który mogą wykorzystać inwestorzy.

Nie ma róży bez kolców: ostre wymogi legislacyjne UE to ogromne wyzwanie

Jednak aby inwestycje zakończyły się powodzeniem, ważne jest nie tylko odnalezienie źródeł finansowania nowych projektów, ale również pochylenie się nad kwestiami legislacyjnymi. Pod tym względem Unia Europejska ma sporo do powiedzenia, szczególnie w obszarze recyklingu. Wiele zmian z tego zakresu weszło w życie nawet w ostatnim roku. Warto pamiętać o:

• Plastic tax — to podatek od tworzyw sztucznych, które nie zostały poddane recyklingowi. Za każdy kilogram państwa UE muszą się rozliczyć, płacąc odpowiednią daninę. W praktyce ma to zmusić rządy państw (w tym Polski) do mocniejszych działań na rzecz ochrony środowiska;
• Single use plastic — unijna dyrektywa, o której implementacji w Polsce zrobiło się głośno z początkiem 2022 roku [5]. Specjalna opłata przerzucona na odbiorcę końcowego ma zniechęcić do korzystania z opakowań jednorazowych (w tym popularnych butelek na napoje), a promować te przeznaczone do użytku wielokrotnego, przez co branża opakowaniowa ma ogromne wyzwanie przed sobą;
• Większa kontrola OECD — proceder wywozu niechcianych odpadów opakowaniowych poza granice UE został znacząco ograniczony w ubiegłym roku, a dokładniej w styczniu 2021 [6]. Transgraniczne przemieszczanie było przyczynkiem do wielu nadużyć i wątpliwości, których UE chce się skutecznie pozbyć.

Jak widać, tworzywa jako naprawdę nieprzebrany rynek, na który składają się różnego rodzaju produkty i usługi, nie pozostaje bez echa u rządzących. Najbliższe lata w Polsce upłyną pod znakiem wdrażania mechanizmów dostosowujących całe łańcuchy produkcji wyrobów z tworzyw sztucznych do norm i wymogów. Najważniejsze jest jednak to, że takie same prawa dotyczą regulacji w Niemczech, Francji czy we Włoszech, czyli u europejskich potentatów, reprezentujących produkcję na najwyższym poziomie intensywności.

Nie tylko produkcja tworzyw: przyjrzyjmy się recyklingowi w Polsce. Tu niestety pojawiają się schody…

Produkcja tysięcy ton polipropylenu i innych tworzyw sztucznych, naturalnie nie pozostaje obojętna dla środowiska. Dla jednych to problem, inni widzą w tym konieczność podjęcia działań, a kolejni — szansę na rozwój. Tym bardziej że w kontekście Polski sprawa nabiera rozmachu, chociażby za sprawą inwestycji po stronie Basell Orlen Polyolefins, kiedy to płocka linia tej spółki (Spheripol, w 2019 roku 480 tys. ton) zwiększyła możliwości produkcji wyrobów o 20% [7].

Ciekawostka:

Jak bardzo wzrosła produkcja tworzyw sztucznych w skali globalnej? Jeszcze w 1950 roku było to 1,5 mln ton. Minęło zaledwie kilka dziesięcioleci, aby już w 2018 roku światowy licznik zamknął się przy 359 mln ton. Dane te mogą jasno ukazać, co tak naprawdę oznacza wzrost w kontekście późniejszych wyzwań dotyczących przetwórstwa. 

Z czym muszą zmierzyć się gospodarki na świecie, w tym w Polsce i Europie w kontekście recyklingu tworzyw sztucznych?

Kierując się chęcią uzyskania szerszego spojrzenia na sprawę, po raz kolejny przyjrzyjmy się liczbom, tym razem pośrednio związanym z tym, jak duża jest obecnie produkcja wyrobów z tworzyw sztucznych i gumy. Mowa oczywiście o kwestiach związanych z recyklingiem tych produktów:

1. Dane zaprezentowane przez McKinsey & Company [8] w 2018 zawierają przewidywania, że do 2030 roku 50% produkcji, którą generuje branża tworzyw sztucznych, powinna pochodzić z ponownego użytku, a w 2050 — aż 60%;
2. Zwiększenie popytu na recyklat i działania związane z efektywnością w tym obszarze mają szerokie odzwierciedlenie w tzw. Europejskim Zielonym Ładzie, czyli szerokiej strategii na rzecz ochrony środowiska. W założeniach docelowych 100% opakowań w UE ma być przystosowanych do systemu ponownego przetwórstwa tworzyw sztucznych;
3. Faktycznemu recyklingowi, wedle dyrektywy opakowaniowej [9], ma być poddanych 50% opakowań w 2025 roku i 55% w 2030 roku.

Niestety Polska wciąż jest lekko poniżej średniej w odniesieniu do całokształtu UE — w 2018 roku nasza branża tworzyw sztucznych zamknęła wskaźnik recyklingu na poziomie 38% (średnia unijna wyniosła 42%). Pewnym problemem pozostaje zbiórka odpadów i związana z tym selekcja, której zdolność powinna do 2030 roku wzrosnąć aż czterokrotnie.

Aby zaradzić problemom, główny nacisk powinien być kładziony na wdrażanie nowych technologii, budowanie społecznej świadomości oraz wprowadzanie odpowiednich regulacji systemowych (np. w postaci kaucji za butelki PET). Pamiętajmy jednak, że w kontekście wytwarzania produktów mówimy o milionach ton z tendencją wzrostową, zatem globalna skala działań jest ogromna. Realizacja zadań powinna przebiegać nie tylko w obrębie samej branży, ale nad sprawą powinien pochylić się każdy dyrektor zarządzający w dużym przedsiębiorstwie, jak również obywatel, będący tylko konsumentem.

Tworzywa sztuczne — również w Polsce — bezpośrednio dotykają różne problemy. Odzwierciedlają się one w cenach granulatu

Na koniec warto jeszcze wspomnieć, że takie kwestie jak ceny paliw, przerwy w łańcuchach dostaw, niestabilność działań i drożyzna w obrębie budownictwa mieszkalnego czy problemy w dostarczaniu różnych półproduktów nie pozostają bez znaczenia dla branży tworzyw. Przede wszystkim, pierwszą rynkową odpowiedź możemy obserwować w stawkach za kilogram granulatu w Polsce [8]. Jeśli przyjrzeć się wykresom, to na próżno szukać jakiegokolwiek spadku cen w ujęciu całego 2021 roku. Podwyżki w skali rocznej osiągnęły poziom od 22,58%, aż do 100,46%. Przykładowo, popularny PET butelkowy poszybował o 77,72% A folia HDPE o 36,61%. Takie ruchy powodują, że drożeją opakowania, a co za tym idzie — żywność. Jednak nie tylko, ponieważ mogą dotknąć wielu innych dziedzin życia.

Polska wciąż jest słabym rynkiem pod względem tego, jak tworzywa sztuczne są przetwarzane — szczególnie w obiegu zamkniętym. Tutaj jako rozwijający się kraj, w dodatku pełen ciekawych biznesów i sukcesywnie poszerzanego zaplecza technicznego, mamy ogromne pole do popisu. Natomiast pod względem zapotrzebowania, produkcji, zatrudnienia w sektorze i ogólnego wykorzystania tworzyw sztucznych, możemy być optymistycznie nastawieni. Nasz udział w imporcie tworzyw i ich eksporcie, w porównaniu do reszty krajów europejskich, plasuje się w czołówce. Twarde dane wskazują na duży potencjał — bezpośrednio z tego wynika obecna dobra kondycja branży, nawet pomimo kłopotów spowodowanych pandemią.

Oferta ZEME

ZEME w oparciu o zaawansowane technologie świadczy usługi odbioru, transportu i zagospodarowania odpadów.

Dobór odpowiedniego sprzętu i urządzeń przez naszych doświadczonych Specjalistów pozwoli na zminimalizowanie kosztów gospodarki odpadami w Twojej firmie.

ZEME oferuje także wsparcie dedykowanych systemów informatycznych ułatwiających kontrolę i zarządzanie obiegiem odpadów.

Chciałbyś porozmawiać nt. zagospodarowania odpadów w Twojej firmie? 

Zapraszamy do kontaktu - nasi Specjaliści dobiorą dla Ciebie najlepsze rozwiązania.

Bibliografia:

[1] https://www.mechanik.media.pl/pliki/do_pobrania/artykuly/18/k12-14-16.pdf

[2] https://wspieramyeksport.pl/api/public/files/1728/PKO_TWORZYWA_SZTUCZNE_2019_FINAL_PWEpdf.pdf

[3] https://plasticseurope.org/pl/knowledge-hub/tworzywa-fakty-2020/

[4] https://portalkomunalny.pl/targi-plastpol-branza-tworzyw-sztucznych-wykazala-odpornosc-na-pandemie-423865/

[5] https://portalkomunalny.pl/ustawa-o-jednorazowych-opakowaniach-z-plastiku-coraz-blizej-429550/

[6] https://www.teraz-srodowisko.pl/aktualnosci/odpady-tworzywa-sztuczne-przemieszczanie-nowe-surowsze-zasady-2021-9753.html

[7] https://www.money.pl/gielda/basell-orlen-polyolefins-zwiekszyl-moce-produkcyjne-polipropylenu-o-20-6378364862531201a.html

[8] https://www.mckinsey.com/industries/chemicals/our-insights/how-plastics-waste-recycling-could-transform-the-chemical-industry

[9] https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=LEGISSUM%3Al21207 [10] https://www.plastech.pl/ceny-tworzyw

[10] https://www.plastech.pl/ceny-tworzyw

Autorem artykułu jest: ZEME Sp. z o.o.

Metal i sole metali z kąpieli i płuczek na bazie kwasu siarkowego - odzysk i zastosowanie

Najpopularniejszymi procesami galwanicznymi występującymi na rynku są: miedziowanie, niklowanie i chromowanie. To po tych procesach możemy cieszyć się pięknymi elementami armatury, jak również specjalistycznymi elementami różnych urządzeń. Jak jednak postępować z kąpielami galwanicznymi? Jak najwłaściwiej zająć się kwasami zawierającymi metale takie jak miedź (Cu), nikiel (Ni) czy chrom (Cr (VI) lub Cr (III))? W tym artykule omówimy możliwości odzysku metali kolorowych pierwszych dwóch grup bazujących na kwasie siarkowym, kąpieli i płuczek po miedziowaniu oraz niklowaniu. Sprawdź, jak wygląda odzysk metali i soli metali z galwanizacji.

Elektroliza jako proces odzysku metali i soli metali

Elektroliza jest znanym od wielu lat procesem chemicznym, podczas którego do zanurzonej w roztworze katody i anody doprowadzany jest prąd zewnętrzny o odpowiednim napięciu. Warunkiem powodzenia procesu jest rozpad substancji na jony, które następnie są przyciągane do elektrod. W przypadku miedzi czy niklu do katody przyciągane są dodatnie kationy tych metali, które z upływem czasu, podczas przeprowadzanego procesu narastają na powierzchni katody. 

Parametry kąpieli galwanicznych

W celu przeprowadzenia elektrolizy konieczne jest dostarczenie do procesu roztworu o odpowiednich parametrach, które gwarantują samo przeprowadzenie elektrolizy, ale i decydują o opłacalności procesu. Najważniejszym parametrem będzie zawartość samego metalu, która w kąpielach wynosi ok. 45-60 g/l. Niższe poziomy występujące w płuczkach kąpieli oczywiście również mogą być wykorzystane, należy je jednak wstępnie zatężyć (skoncentrować), celem uzyskania wyższych parametrów miedzi (Cu) i niklu (Ni). Zatężeniu ulegają jednak również zanieczyszczenia tych roztworów, które mogą uniemożliwić przeprowadzenie elektrolizy. Dlatego bardzo istotna jest odpowiednia segregacja odpadów kąpieli i płuczek metali, celem umożliwienia dalszego, właściwego postępowania i przekazania do odpowiedniej instalacji.

Co w przypadku kąpieli z zanieczyszczeniami – dodatkowe możliwości postępowania

Nie zawsze jednak możliwe jest utrzymanie odpowiednich parametrów kąpieli (jest to główny powód, dla którego są wymieniane). W takich przypadkach pozostaje jeszcze możliwość strącenia kąpieli do osadu, zawierającego sole metali. Takie osady, o odpowiednim stężeniu danego metalu są wykorzystywane m.in. w hutach do produkcji stopów oraz innych dziedzinach przemysłu, do produkcji specjalistycznej. 

Co powstaje po procesie elektrolizy i jakie ma dalsze zastosowanie? 

Ostatecznie po zakończonej elektrolizie otrzymujemy katodę miedzianą lub niklową w postaci czystego fragmentu metalu, który następnie możemy przeznaczyć do sprzedaży. Jest to najbardziej pożądana forma, która daje największe zyski. Drugim najczęstszym rozwiązaniem, jest opisywany powyżej odzysk soli metali w postaci osadu. Co jednak, gdy otrzymany odpad kąpieli i płuczek nie daje takich możliwości, ze względu na zbyt małą zawartość metali lub dodatkowe wtrącenia np. mieszaninę różnych metali w roztworze? Wówczas pozostaje niestety tylko neutralizacja i unieszkodliwienie, która nie daje żadnej wartości dodanej. Dlatego w tym, jak i innych omawianych dotychczas przypadkach kluczowe jest selektywne magazynowanie odpadów oraz dbałość o wybór odpowiedniej firmy, która gwarantuje jak najkorzystniejsze metody przetwarzania odpadów.

Oferta ZEME - odbiór odpadów przemysłowych

ZEME zajmuje się kompleksową obsługą gospodarki odpadami. 

Jakie usługi świadczy ZEME?

• Odbiór i transport odpadów przemysłowych (makulatury, tworzyw sztucznych, odpadów niebezpiecznych, bioodpadów, drewna i innych).
• Dostarczanie sprzętów i urządzeń do gromadzenia odpadów - rozwiązania techniczne ściśle dopasowane do potrzeb w Twoim zakładzie.
• Obsługa dokumentacji środowiskowej - zatroszczymy się o Twoje bezpieczeństwo prawne.
• Wsparcie dedykowanych systemów informatycznych - weryfikacja ilości i kosztów związanych z odpadami w jednym przejrzystym dashboardzie Klienta.
• Doradztwo w zakresie gospodarki odpadami na etapie projektowania Twojego zakładu. Nasi Klienci zaoszczędzili z nami do 100 000 PLN dzięki optymalizacji rozwiązań i projektu! 

Chciałbyś porozmawiać nt. zagospodarowania odpadów po obróbce metali z Twojego zakładu?

Zapraszamy do kontaktu - nasi Specjaliści dobiorą dla Ciebie najlepsze rozwiązania.

Autorem artykułu jest: ZEME Sp. z o.o.

W poprzednim artykule dotyczącym zgłoszenia przewozu odpadów niebezpiecznych w systemie PUESC omówiona została klasyfikacja odpadów, które powinny zostać poddane zgłoszeniu oraz rejestracja w systemie i pełnomocnictwo do dokonywania zgłoszenia w imieniu stron prze wozu. W poniższym artykule omówione zostanie samo zgłoszenie, wymogi w transporcie oraz kary wynikające z niedopełnienia obowiązków każdej ze stron. 

Zgłoszenie przewozu odpadów niebezpiecznych w systemie PUESC

Po potwierdzeniu zasadności zgłoszenia (rodzaj zgłaszanego towaru, limit wagowy, klasyfikacja CN), konieczne jest jego przygotowanie i zatwierdzenie. W tym celu musimy zalogować się do systemu PUESC na podstawie wcześniej założonego konta, a następnie przejść do zakładki formularze, gdzie wypełniamy stosowny druk w zależności od rodzaju transportu odpadów niebezpiecznych. Do wyboru mamy transport drogowy lub kolejowy. System daje nam również możliwość wyboru w zależności od miejsca wykonywania transportu odpadów niebezpiecznych: rozpoczynający się na terytorium Polski, kończący się na terytorium Polski (a zaczynający się poza Polską), jak również rozpoczynający się i kończący się poza terytorium Polski. 

Ze względu na charakterystykę odpadów, znaczna ich ilość transportowana jest głównie na terytorium Polski. Odpady niebezpieczne transportowane poza terytorium naszego kraju podlegają dodatkowo uzyskaniu zezwolenia na transgraniczne przemieszczanie odpadów.

Co powinno zawierać zgłoszenie odpadów niebezpiecznych w systemie PUESC – jakie dane przygotować?

Zgłoszenie w systemie PUESC w zakresie krajowego transportu odpadów niebezpiecznych powinno zawierać podstawowe dane, pozwalające na szybką identyfikację transportu, a mianowicie: 

• planowaną datę rozpoczęcia przewozu (godzina, dzień, miesiąc, rok),
• dane podmiotu wysyłającego (nazwa, adres),
• dane podmiotu odbierającego (nazwa, adres),
• dane adresowe miejsca załadunku towaru,
• dane dotyczące towaru będącego przedmiotem przewozu (rodzaj towaru, pozycję CN, ilość, masę brutto lub objętość towaru).

Po dokonaniu zgłoszenia otrzymujemy specjalny numer zgłoszenia rozpoczynający się od zwrotu „SENT…” oraz numery logowania w systemie dla każdej ze stron transportu, obowiązujące dla danego zgłoszenia przewozu – dla każdego zgłoszenia otrzymujemy nowe numery. Numery te należy przekazać każdej ze stron (adekwatnie do swoich funkcji w wykonywanym przewozie). 

Zgodność w transporcie odpadów niebezpiecznych – rozbieżność nie większa niż 10% masy/objętości

Po zakończeniu transportu odpadów, odbierający musi potwierdzić zgodność otrzymanego towaru z dokonanym zgłoszeniem. Zgłoszenie uznaje się jako prawidłowe, jeśli różnica pomiędzy zadeklarowaną masą lub objętością w zgłoszeniu wynosi NIE WIĘCEJ niż 10% masy/objętości odebranego towaru – większa rozbieżność, to niestety narażenie się na ewentualne kary.

Wymogi w transporcie odpadów niebezpiecznych

Po dokonaniu zgłoszenia konieczne jest jego właściwe przeprowadzenie, bez narażenia się na konsekwencje prawne i kary. Od 1 października 2018 r. weszły w życie dodatkowe przepisy (zmiany do Ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi), mówiące o konieczności nadzorowania transportu w czasie rzeczywistym, przez wyposażenie KAŻDEGO środka transportu w urządzenie geolokalizacyjne. Każdy przewoźnik chcący dokonywać transportu w systemie PUESC musi zakupić stosowne urządzenie lub zainstalować na tablecie/telefonie specjalne oprogramowanie udostępnione przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, służące do monitorowania trasy przewozu towaru – SENT GEO. Aplikacja ta jest bezpłatna i działa na urządzeniach z oprogramowaniem Android lub Apple IOS. Wymaga ona rejestracji i uwierzytelnienia przez adres e-mail. Rejestracja jest prosta i zajmuje kilka minut. 

Obowiązki przewoźnika odpadów niebezpiecznych

Rozpoczynając kurs, przewoźnik jest zobowiązany uruchomić lokalizator/udostępnić sygnał urządzenia, dokonując tym samym ustawowego obowiązku prowadzenia transportu odpadów niebezpiecznych pod nadzorem sygnału GPS. Nadzór ten musi być prowadzony przez CAŁY CZAS wykonywanego transportu do momentu wyjazdu z Polski – w przypadku transportu zagranicznego lub dostarczenia towaru do miejsca przeznaczenia w kraju. Planując transport na większych odległościach, musimy również liczyć się z przerwaniem kursu w związku z czasem pracy kierowcy i koniecznym z tego tytułu odpoczynku. W takim wypadku mamy dwa rozwiązania: przerwanie kursu – wstrzymanie nadawania sygnału, bardzo częste w przypadku korzystania z urządzeń przenośnych (np. telefon komórkowy) lub dalszego prowadzenia kursu nawet podczas postoju – dotyczy urządzeń na stałe zamontowanych w samochodach. Oczywiście w przypadku przerwania kursu (wstrzymania nadawania), konieczne jest, aby samochód był wówczas unieruchomiony, a przerwany sygnał GPS został ponownie uruchomiony w tym samym miejscu.

Organy kontrolne

Kontrolę przewozu towarów/odpadów niebezpiecznych przeprowadzają funkcjonariusze Służby Celno-Skarbowej, którzy na bieżąco dysponują danymi dotyczącymi sygnałów GPS dla przeprowadzanych kursów. Kontrole mogą również prowadzić: funkcjonariusze Policji, Straży Granicznej oraz Inspektorzy Inspekcji Transportu Drogowego. Kontrole są wyrywkowe, jednak dosyć często można spotkać funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej na drogach w towarzystwie zatrzymanych TIRów lub cystern. 

Kary dla poszczególnych uczestników przewozu odpadów niebezpiecznych

Wprowadzona ustawa miała na celu uszczelnienie systemu transportu towarów „wrażliwych”. Aby osiągnąć ten cel przyjęto zasadę ciągłego monitorowania i kontroli transportów. Nałożono również wysokie kary za niedopełnienie warunków Ustawy. Dla przykładu:

• brak dokonania zgłoszenia – 20.000 zł,
• brak przesłania danych lokalizacyjnych przez przewoźnika – 10.000zł oraz 5.000-7.500zł mandatu personalnie dla kierowcy,
• zgłoszenie danych niezgodnych ze stanem faktycznym – 10.000zł dla każdej ze stron przewozu.

Podkreślić również należy, że kara pieniężna może być nałożona do 5 lat wstecz od wykonywanego przewozu. 

Transport odpadów niebezpiecznych a system PUESC - wnioski końcowe

Mając na uwadze wprowadzone zmiany oraz okres karencji w nakładaniu kar, każda ze stron przewozu odpadów niebezpiecznych miała wystarczający czas na dostosowanie się do obowiązujących przepisów. Największą niedogodnością niezmiennie pozostaje właściwa klasyfikacja towarów/odpadów oraz późniejsze dopełnienie wszystkich wymogów związanych z transportem. Najczęstsze problemy mają miejsce przeważnie po stronie przewoźnika, który musi pamiętać o uruchomieniu i zatrzymaniu lokalizatora/nadajnika GPS. Pojawiają się również problemy wynikające z zaniku sygnału GPS (mają miejsce w przypadku korzystania z obsługi floty przez systemy zewnętrzne) oraz brak potwierdzenia transportu po dostarczeniu ładunku do odbierającego. Mając na uwadze powyższe kary warto jednak położyć nacisk na okresowe szkolenia, przypominające o prawidłowym postępowaniu podczas realizacji kursów rejestrowanych w systemie PUESC. 

Przewóz odpadów w systemie PUESC (tzw. systemie SENT) - klasyfikacja CN i rejestracja w PUESC

Autorem artykułu jest: ZEME Sp. z o.o.

W dniu 18.04.2017 r. weszła w życie Ustawa o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi (Dz. U. 2017 poz. 708). Dlaczego o niej piszemy? Otóż w tym dniu ogromnej zmianie uległy przepisy dotyczące transportu części odpadów – tzw. towarów „wrażliwych”. Dotychczas transport odpadów ograniczał się do sporządzenia Karty Przekazania Odpadu (KPO) i spełnienia przepisów odrębnych, w tym np. dotyczących transportu substancji niebezpiecznych (ADR). 

Klasyfikacja CN odpadów

Od momentu wprowadzenia przytaczanej Ustawy należy w pierwszej kolejności przeprowadzić klasyfikację odpadów podlegających/niepodlegających zgłoszeniu w systemie PUESC (tzw. SENT) w oparciu o kody CN zawarte w Rozporządzeniu Wykonawczym Komisji (UE) 2016/1821 z dnia 6 października 2016 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. W dokumencie tym zostały wyszczególnione następujące numery dotyczące odpadów: CN 2710 oraz CN 3825. Pozostałe numery dotyczą PRODUKTÓW i nie powinny być wykorzystywane do celów klasyfikacyjnych (w omawianym przez nas przypadku). 

Których odpadów dotyczy zgłoszenie w systemie PUESC ?

Zgodnie z Art. 3 Ustawy o systemie monitorowania – zgłoszeniu podlega przewóz TYLKO odpadów pod kodem CN 2710, tym samym ze zgłoszenia wykluczone zostały odpady należące do CN 3825, czyli:

• odpady rozpuszczalników organicznych nienadających się do dalszego wykorzystania jako produkty wyjściowe,
  
• odpady płynne z trawienia metali (np. kwasy, alkalia),
  
• odpadowe płyny hydrauliczne, hamulcowe i zapobiegających zamarzaniu,
• szpitalne, stomatologiczne i weterynaryjne,
• pozostałe odpady przemysłu chemicznego lub przemysłów pokrewnych.

Co więc podlega zgłoszeniu? W CN 2710 wymienione zostały szeroko rozumiane „oleje odpadowe”:

• oleje, które nie nadają się już do użycia jako produkty podstawowe (Katalog Odpadów grupa 13),
• oleje szlamowe ze zbiorników zasobnikowych olejów ropy naftowej (grupa 5),
• oleje w postaci emulsji w wodzie lub mieszaniny z wodą, które powstały w wyniku rozlania oleju, mycia zbiorników zasobnikowych lub stosowania cieczy chłodząco-smarujących podczas obróbki skrawaniem.

Szczególnie istotne znaczenie ma ostatnia grupa, w ramach której możemy wyodrębnić różne substancje i mieszaniny z olejami (nawet w małej ich ilości), w tym najczęściej występujące i wytwarzane przez Przedsiębiorców: wody zaolejone, emulsje, chłodziwa, czy odpady z czyszczenia separatorów np.: 12 01 09*, 13 01 05*, 13 05 07*, 13 08 02*, 19 08 10* i inne. 

Od jakiego momentu obowiązuje zgłoszenie (podstawa prawna) w systemie PUESC

Ta sama Ustawa określa również, od jakiego momentu należy dokonywać zgłoszenia w systemie PUESC. Podstawę zgłoszenia zgodnie z Ustawą stanowi masa odpadów BRUTTO powyżej 500 kg lub objętości przekraczającej 500 litrów.  W tak skonstruowanym zapisie poza samym odpadem należy również zwrócić uwagę na opakowanie, gdyż również ono ma wpływ na ostateczną masę przewożonego ładunku.
Zgłoszenie odbywa się przez Platformę Usług Elektronicznych Skarbowo-Celnych (w skrócie PUESC).

Strona PUESC jest dobrze prowadzona, szczególnie w FAQ znajdują się odpowiedzi na wiele pytań praktycznych związanych z przygotowaniem i nadzorem zgłoszeń. 

Jak dokonać zgłoszenia odpadów (konto podstawowe i rozszerzone) w systemie PUESC

Przedsiębiorcy spełniający ustawową definicję podmiotu wysyłającego, podmiotu odbierającego albo przewoźnika odpadów (zgodnie z Ustawą) zobowiązani są do dokonania rejestracji konta na stronie Internetowej PUESC.

Rejestrować można się w trybie podstawowym i rozszerzonym. W przypadku przewoźnika i podmiotu odbierającego (uzupełniającego zgłoszenie o informację, o odbiorze towaru) – wystarczy konto podstawowe, zakładane przez krótki proces rejestracyjny na stronie Internetowej PUESC. Natomiast w przypadku podmiotu wysyłającego zobowiązanego do zgłaszania przewozu konieczne jest założenie konta w trybie rozszerzonym. W tym przypadku poza kontem podstawowym należy zarejestrować dane osoby fizycznej (posługujemy się własnym imieniem i nazwiskiem), dane podmiotu wysyłającego, a na koniec ustanowić tę osobę jako reprezentanta firmy w usłudze „e-Klient", dostępnej na PUESC po zalogowaniu (uwierzytelnienie osoby fizycznej przez dany podmiot wysyłający). Dopiero po tak przeprowadzonym procesie będzie można dokonywać zgłoszeń transportów odpadów w systemie.

Pełnomocnictwo dla osób trzecich w zakresie działania w imieniu uczestników przewozu odpadów niebezpiecznych

W związku z wieloma pytaniami, pragnę również podkreślić, iż istnieje prawna możliwość upoważnienia osoby fizycznej w zakresie reprezentowania uczestnika przewozu wysyłającego/odbierającego/przewoźnika w zakresie działania w ich imieniu na platformie PUESC. W tym celu należy przygotować stosowne pełnomocnictwo, w którym będzie określony zakres działania w imieniu uczestnika przewozu. Zgodnie z powyższym jest więc możliwe np. upoważnienie podmiotu odbierającego lub firmy świadczącej usługi outsourcingu środowiskowego w zakresie zgłaszania przewozu w imieniu wysyłającego.

W kolejnym artykule omówimy praktyczne elementy zgłoszenia, wymogi i obowiązki w transporcie odpadów niebezpiecznych i kary za niedopełnienie obowiązków wynikających z Ustawy.