Informacje prasowe

Autorem artykułu jest: ZEME Sp. z o.o.

Jedną z najtrudniejszych w zagospodarowaniu grup odpadów przemysłowych, powstających podczas wielu procesów produkcyjnych są odpady zlewek farb i klejów rozpuszczalnikowych. 

Dlaczego najtrudniejszych? Odpady te często stanowią mieszaninę różnych substancji, przez co możliwość ich przetworzenia jest ograniczona i kosztowna. Jak duży to problem, można zaobserwować, analizując skład odpadów znajdujących się w wielu na bieżąco odkrywanych bombach ekologicznych, gdzie znaczący udział stanowią właśnie te odpady. 

Autorem artykułu jest: ZEME Sp. z o.o.

Raport ma na celu przybliżenie realnej sytuacji rynkowej i odniesienie jej oraz porównanie do analiz cenowych wynikających z raportowanych index-ów. Poniższe opracowanie jest też fachowym, jednak subiektywnym spojrzeniem na rynek, uwzględniając jego najważniejsze punkty.

Kolejne podwyżki we wrześniu

Wrzesień okazał się, po spokojnym sierpniu, dość chaotycznym miesiącem. Sam początek miesiąca był prognozowany na stabilność cen makulatury, która jednak nie zagościła na długo. Wzrosty cen we wrześniu wystartowały wraz z początkiem drugiego tygodnia i rosły do końca miesiąca. Głównym powodem były braki surowca, a przede wszystkim białych sortów papieru i gazety.   

Chaos cenowy na rynku makulatury

Ceny za surowiec poszybowały w górę w całej Europie, a wraz z nimi nadal rosły też ceny transportu, które to już dość znacznie miały wpływ na cały biznes makulaturowo – recyklingowy. Dodatkowo całą sytuację destabilizowały coraz to nowsze informacje płynące raz ze Wschodu, a raz z Zachodu, mówiące o spadkach i o wzrostach jednocześnie. Jeszcze na koniec sierpnia dało się słyszeć, iż zachodnie rynki są przepełnione i większość papierni jest solidnie zatowarowana w makulaturę. Można by wnioskować z takich informacji, iż cena makulatury spadnie we wrześniu, jednak nic bardziej mylnego. W pierwszym tygodniu papiernie w Polsce utrzymały ceny za surowiec makulaturowy, a nawet już podniosły. Skutkiem tego była również szybka decyzja o podwyżkach cen z Zachodu już w drugim tygodniu września.

Eksport luzuje delikatnie obostrzenia

We wrześniu dolar cały czas podnosił się w swoim kursie, jednak nie miało to dużego wpływu na cenę w porównaniu do euro. Ceny kontenerów również nie uległy większej zmianie, jednak nadal były one trudno dostępne. Chiny kontynuowały zakupy towaru w USA i Japonii, a Indonezja ogłosiła lekkie poluzowanie swoich obostrzeń jakościowych, które z 0,5% w roku 2019 urosły obecnie do 2%. Eksport do południowej Azji był ekstremalnie duży i ostatecznie spowodował delikatne osłabienie zapotrzebowania na papier i na tekturę w Chinach. Jak przewidują analitycy październik zapowiada się podobnie w trendzie wzrostowym.

Sytuacja cenowa na rynku makulatury 

Raport z rynku makulatury. Komentarz ekspercki na sierpień 2021.

Autorem artykułu jest: ZEME Sp. z o.o.

Raport ma na celu przybliżenie realnej sytuacji rynkowej i odniesienie jej oraz porównanie do analiz cenowych wynikających z raportowanych index-ów. Poniższe opracowanie jest też fachowym, jednak subiektywnym spojrzeniem na rynek, uwzględniając jego najważniejsze punkty.

Sierpień - pełna stabilizacja z nieoczekiwanym zakończeniem

Sierpień był pierwszym bardzo spokojnym i przewidywalnym miesiącem. Powodem tej sytuacji były na pewno przerwy serwisowe w papierniach, ale także wysokie stany magazynowe.

Uważni obserwatorzy rynku makulatury twierdzą jednak, że nadal popyt przewyższa dostępną podaż, co ma wpływ na cykliczne wzrosty cen makulatury. Czy sierpień był zatem miesiącem odpoczynku przed ponownym chaosem cenowym?

Popyt na makulaturę w Europie nadal w górę

Sierpień w porównaniu do lipca wykazał co prawda zwyżki w zakupach makulatury, ale dopiero w ostatnim tygodniu, pierwsze trzy tygodnie miesiąca były bardzo spokojne i stabilne. Powodem tej, w pewnym sensie, pseudo stabilności były problemy z transportem i pomimo zamówień materiał nie docierał do papierni. Same papiernie były dość dobrze zaopatrzone jeszcze na początku miesiąca, więc nie naciskały, nie podnosząc cen makulatury. Zmiana nastąpiła dopiero w ostatnim tygodniu sierpnia, kiedy to okazało się, że wrzesień może być zagrożony i ponownie rynek otrzymał zastrzyk podwyżek. Klienci papierni przeczuwając zmienny trend celowo wstrzymywali sprzedaż, wiedząc że wrzesień może zacząć się z jeszcze lepszymi cenami.

W eksporcie nadal gorąco

Po kilku bardzo dobrych miesiącach wysyłek makulatury z Europy nastąpiło wyhamowanie w lipcu i sierpniu. W ostatnich tygodniach zapotrzebowanie na papier urosło zaledwie o 2% rok do roku, a porównując chociażby kwiecień z przyrostem 20% czy też maj ze wzrostem 30%, było to bardzo mało. Dodatkowo, co dziwne, w stosunku do Europy, spadła sprzedaż papieru graficznego w eksporcie. Spowodowało to znaczne ograniczenie druku gazet. Tylko w USA wszystkie najważniejsze gazety jak „Wall Street Journal”, „New York Times”, „USA Today” czy „Washington Post” notowały spadki. „Wall Street Journal” stracił prawie 20% rok do roku a „New York Times” 12%. „USA Today” straciło ponad 50% przede wszystkim ze względu na brak możliwości większej sprzedaży swoich egzemplarzy do hoteli w związku z pandemią.

Eksport na Daleki Wschód ogólnie wytracił na prędkości w stosunku do roku 2020, a rynek bardzo się rozdrobnił przez „Chiński Ban” na odpady. Dla przykładu Chiny kupowały w 2017 r. z USA 66%

ich totalnego eksportu, a obecnie tylko 3%. Do gry weszły w puste miejsca takie kraje, jak Tajlandia, Wietnam, Malezja, Indonezja czy też Meksyk. Powstał też nowy model biznesowy, w którym nie sprzedaje się już nieprzerobionej makulatury tylko wytwarzana jest pulpa makulaturowa, która jest używana bezpośrednio do produkcji papieru.

Sytuacja cenowa makulatury

W sierpniu ceny makulatury brązowej były stabilne, jednak nadal powyżej swojego poziomu sprzed pandemii. Grupy makulatur 3 i 2 np.; 3.02 ścinka drukarska oraz akta biurowe 2.05/2.06 znalazły się na poziomie cenowym znacznie wyższym niż karton. CEK 3.12 zaczął przyspieszać i jego cena przerosła cenę kartonu w sierpniu.

Grupa 4 makulatury z tektury falistej 4.01, 4.02, 4.03 miała przybliżoną cenę do kartonu, dzieliło je już tylko ok. 10 euro/tonę.

Makulatura gazetowa znajduje się od kilku miesięcy w trendzie wzrostowym.

Makulatury białe 3.18, 3.16, 3.13 również w trendzie zwyżkowym w miesiącu sierpniu.

Analiza cen z index-ów

Index PIX wskazywał w pierwszym tygodniu sierpnia w kartonie 1.04 wartość 172,98€, co oznacza stabilność ceny vs pierwszy tydzień lipca.

Cały miesiąc zakończył się w ostatnim tygodniu sierpnia 2021 r w kartonie 1.04 na poziomie 177,91€. Pokazuje nam to delikatny wzrost ceny w sierpniu, a średnia wartość z sierpnia to 176,19€.

Gazeta 1.11 w index PIX pokazała w pierwszym tygodniu sierpnia wartość 200,91€, a koniec sierpnia 2021 r zakończył się wartością 209,54€.

Średnia cena indeksowa 1.11 w sierpniu wynosiła 205,53€.

Ceny makulatury w górę

Sierpień przyniósł delikatną ulgę, jednak wszystko wskazuje na to, iż nie na długo. Musimy pamiętać, iż e-commerce pracuje pełną parą i ma duże zapotrzebowania na zbliżające się miesiące, towaru jest nadal mało, a jego ceny rosną, co powoduje również wzrost cen opakowań, na końcu rosną też ceny wszystkich produktów i usług. Jak to zwykle bywa w gospodarce są to naczynia połączone, więc na końcu zapłacimy za to wszystko my jako klienci.

Bezpieczne przechowywanie, oznakowanie i pakowanie odpadów niebezpiecznych

Autorem artykułu jest: ZEME Sp. z o.o.

Odpady niebezpieczne wymagają specjalnego postępowania, aby zapewnić ochronę i bezpieczeństwo w miejscu ich wytworzenia, jak również na etapie magazynowania, transportu i docelowego przetwarzania.Klasyfikacja odpadów jako niebezpieczne wynika z ich składu fizyko-chemicznego, a pomocniczy jest tutaj załącznik nr 4 do Ustawy o Odpadach z 14 grudnia 2012 r. klasyfikujący odpady wg składników powodujących, że odpady są odpadami niebezpiecznymi. W praktyce wystarczy, że odpad wykazuje tylko jeden spośród wymienionych składników opisanych w załączniku, aby został zaklasyfikowany jako niebezpieczny.

Co więc zrobić w sytuacji, gdy w naszym zakładzie wytwarzamy odpady niebezpieczne?

Wydzielony magazyn na odpady niebezpieczne zgodnie z decyzją

Wytworzone w ramach procesów produkcyjnych odpady niebezpieczne powinny być przechowywane w odpowiednio do tego celu wydzielonym i przystosowanym magazynie. 

W przypadku wytwarzania ponad 1 Mg odpadów niebezpiecznych rocznie konieczne jest posiadanie w tym zakresie decyzji na wytwarzanie odpadów. W decyzji tej zostaną ujęte i zaakceptowane przez organ wydający warunki, po spełnieniu których możliwe będzie właściwe magazynowanie odpadów do czasu ich przekazania do firm zajmujących się utylizacją odpadów niebezpiecznych.

Opis i wyposażenie miejsca magazynowania odpadów niebezpiecznych

To na Wytwórcy odpadów ciąży obowiązek przedstawienia sposobu magazynowania odpadów. Musi on ująć we wniosku i przewidzieć ilość wytwarzanych odpadów w ciągu roku, opisać skład chemiczny i właściwości odpadów, a następnie na tej podstawie dobrać kody odpadów zgodnie z katalogiem (Rozporządzenie Ministra Klimatu z dnia 2 stycznia 2020 r.). 

Dodatkowo Wytwórca dobiera odpowiednie formy pakowania i przechowywania w celu minimalizowania możliwych negatywnych skutków oddziaływania odpadów na środowisko. Warunki te zostaną następnie zatwierdzone w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego o wydanie decyzji na wytwarzanie odpadów.

Oznaczanie magazynu i pojemników z odpadami niebezpiecznymi

Zgodnie z Ustawą o Odpadach magazyn zlokalizowany na terenie firmy musi zostać odpowiednio oznaczony, w sposób umożliwiający łatwą identyfikację zagrożeń. Jednak i pojemniki z odpadami muszą pozwalać na taką samą identyfikację. Od 1 stycznia 2021 r. weszło w życie Rozporządzenie Ministra Klimatu z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowych wymagań dla magazynowania odpadów, wprowadzające konieczność oznaczenia każdego pojemnika powyżej 5 litrów z odpadami niebezpiecznymi. Rozporządzenie to zakłada konieczność umieszczenia na każdym pojemniku odpornej na warunki atmosferyczne etykiety informującej o: kodzie i rodzaju odpadu, zawartości pojemnika, miejscu i dacie wytworzenia odpadu, a następnie wyszczególnieniu każdego kolejnego posiadacza odpadu z uwzględnieniem następnych miejsc magazynowania.

Terminy przetwarzania odpadów niebezpiecznych

Dlaczego to takie istotne? Otóż Rozporządzenie przez zastosowanie etykiet daje realną możliwość weryfikacji terminów przetwarzania odpadów od momentu ich powstania, które zgodnie z art. 25 Ustawy o Odpadach wynoszą dla odpadów niebezpiecznych tylko 1 rok. Jest to czas liczony dla wszystkich kolejnych posiadaczy odpadów (a nie każdego z osobna). W tym terminie musi dojść do ostatecznego przetworzenia odpadów w jednym z procesów odzysku lub unieszkodliwiania.  Etykietowanie odpadów niebezpiecznych, ma więc szansę stać się jednym z kluczowych elementów w procesie poprawy płynności przetwarzania odpadów. 

Dopuszczalne formy pakowania odpadów niebezpiecznych

Etykiety wynikające z rozporządzenia to jednak nie wszystko. Każdy z odpadów niebezpiecznych w zależności od formy i sposobu pakowania może być oznaczany w dodatkowy sposób. Dla przykładu klasyfikacja odpadów jako towary niebezpieczne (w myśl Umowy Europejskiej ADR) narzuca dobór atestowanych pojemników (IBC/DPPL, bębny, kanistry itp.), na których to pojemnikach umieszcza się odpowiednie znaki i nalepki ostrzegawcze. Każdy z odpadów może być również oznaczony dodatkowo w sposób wynikający z przepisów wewnętrznych Wytwórcy odpadów np. opisujący zagrożenia odpadu. 

Ryzyko braku przewidzianego prawem postępowania z odpadami niebezpiecznymi

Opisane powyżej warunki oznaczania odpadów i projektowanie odpowiedniego magazynu, ma na celu wyeliminowanie (lub chociaż ograniczenie do minimum) możliwego negatywnego oddziaływania na środowisko, związanego z właściwościami niebezpiecznymi poszczególnych odpadów. Wymieniając tylko kilka typów zagrożeń tych odpadów, jak: wybuchowe, utleniające, łatwopalne czy toksyczne – otrzymujemy listę groźnych następstw ewentualnych zaniechań. Zagrożenia te pokazują, jak ważne zadanie stoi przed wytwórcami odpadów, w celu zapewnienia bezpieczeństwa w środowisku jak i wśród własnych pracowników.

Raport z rynku makulatury. Komentarz ekspercki na lipiec 2021.

Autorem artykułu jest: ZEME Sp. z o.o.

Raport ma na celu przybliżenie realnej sytuacji rynkowej i odniesienie jej oraz porównanie do analiz cenowych wynikających z raportowanych index-ów. Poniższe opracowanie jest też fachowym jednak subiektywnym spojrzeniem na rynek uwzględniając jego najważniejsze punkty.

Lipiec stabilny, ale nadal drogi

Lipiec 2021 charakteryzował się stabilnością w cenach makulatury. Na początku miesiąca można było jeszcze obserwować wyższe ceny, ale krótko - tylko do 10 lipca, co było spowodowane przede wszystkim opóźnionym dostarczaniem materiału z kontraktów czerwcowych, w dodatku w bardzo ograniczonych ilościach.

W Europie każda tona makulatury nadal na wagę złota

Podaż w lipcu była nadal słaba, podczas gdy popyt ze strony papierni niezmiennie wysoki. Karton 1.04 nakręcał nadal bardzo wrażliwą i napiętą sytuację, i o ile początek miesiąca był jeszcze spokojny, to w połowie miesiąca można już było wyczuć swojego rodzaju ponowny wzrost napięć, a głównym kryterium była ilość.

Dodatkowym problemem okazał się transport, który dość znacząco utrudnił dostawy do papierni. Powodem tych problemów były podwyżki cen paliwa, ale i brak kierowców. 

Jakby tego było mało skutki licznych powodzi i podtopień obserwowane w całej Europie wpłynęły na opóźnienia w dostawach do papierni oraz w odbiorach śmieci do sortowania z gospodarstw domowych. Sytuacja była bardzo niestabilna, a do tego dochodziły typowe, letnie przerwy serwisowe na maszynach w niektórych papierniach, co dodatkowo pogarszało całą sytuację.

Eksport makulatury pnie się w górę

Poziom cen makulatury w eksporcie nadal wysoki ze względu na wysoki popyt przy niskiej podaży, podobnie jak w Europie. Ceny kartonu w USA rosną od początku roku niezmiennie - najdrożej trzeba zapłacić na południu, najtaniej zaś na zachodnim wybrzeżu. Niektóre z lokalnych papierni, które nie mogły zapewniać sobie odpowiedniego poziomu zakupu kartonu 1.04 zdecydowały się na zakup mieszanki 1.02, która również nie była najlepszą opcją pod kątem cenowym, jednak w pewnym sensie można było nią zapewnić płynność pracy na maszynach. W Azji ceny również poszybowały w górę, kiedy to więksi producenci z Wietnamu, Laosu, Tajlandii czy Malezji zwiększyli zakupy dla swoich papierni oraz do produkcji pulpy recyklingowej.

Sytuacja cenowa

W lipcu utrzymano wysoką cenę i duże zapotrzebowanie na materiał.

Makulatury brązowe były stabilne, jednak nadal powyżej swojego poziomu sprzed pandemii. 

Grupy makulatur 3 i 2, np. 3.02 ścinka drukarska oraz akta biurowe 2.05/2.06 znalazły się na poziomie cenowym wyżej niż karton. 

CEK 3.12 lekko wyhamował w lipcu z ceną jak i z zapotrzebowaniem.

Grupa 4 makulatury z tektury falistej 4.01, 4.02, 4.03 nadal drogie, jednak już z mniejszą różnicą do kartonu 1.04 niż w czerwcu.

Makulatura gazetowa pokazała nam w indexach wzrost ceny w lipcu przy dodatkowym dość nieprzewidywalnym popycie. 

Makulatury białe 3.18, 3.16, 3.13 były w trendzie zwyżkowym w miesiącu lipcu z prognozą na dalsze wzrosty w sierpniu.

Analiza cen z index-ów

Index PIX pokazał w lipcu w kartonie 1.04 w pierwszym tygodniu wartość 173,27€, co oznacza stabilność ceny vs pierwszy tydzień czerwca.

Cały miesiąc zakończył się w ostatnim tygodniu lipca 2021 r w kartonie 1.04 na poziomie 172,95€. Pokazuje nam to dość wyraźnie stabilność ceny w lipcu, a jej średnia wartość to 172,84€.

Gazeta 1.11 w index PIX odwrotnie do kartonu 1.04 pokazała wzrosty - start z pierwszego tygodnia lipca pokazał wartość 197,41€, a koniec lipca 2021 r zakończył się wartością 200,91€, co stanowi tylko +3,81€ vs ostatni tydzień czerwca 2021 r. 

Średnia cena indeksowa w lipcu wynosiła 198,85€.

Stabilizacja nigdy nie trwa długo

Lipiec, pomimo nadal utrzymujących się wysokich cen w kartonie 1.04 oraz zamieszania z gazetą 1.11, był miesiącem dość spokojnym - gdy porównamy go do poprzednich. Letnie miesiące mają jednak to do siebie, że zwykle są spokojne i nikt nie podejmuje żadnych ważnych decyzji w tym czasie. 

Prognoza dotycząca cen makulatury na sierpień wygląda podobnie: stabilnie, ale drogo. Dodatkowym problemem będzie nadal transport i przestoje w papierniach. Kolejne miesiące natomiast, pokażą nam zapewne dalsze wzrosty cen i koniec czasu stabilizacji cenowej.

Dostępne badania wielokrotnie przypominają, że 1 litr oleju potrafi zanieczyścić tysiące litrów wody, czy sporą powierzchnię gruntu. Oleje, które stosowane są powszechnie w różnych dziedzinach życia, stanowią więc duże ryzyko dla środowiska, ale i wyzwanie dla firm przetwarzających, pragnących zawrócić te ciecze w jak największej ilości na rynek pierwotny.

GRUPY OLEJÓW

Oleje wykorzystywane są w wielu maszynach i urządzeniach praktycznie w każdej branży przemysłowej. Znajdują zastosowanie w układach hydraulicznych, grzewczych, turbinach, transformatorach, jednak przede wszystkim jako ciecze smarujące w niezliczonych typach urządzeń mechanicznych. Każdy proces wykorzystujący oleje wymaga okresowej wymiany tych cieczy, stąd powstawanie dużej ilości olejów odpadowych niesie za sobą konieczność jego odpowiedniego zagospodarowania.

ZANIECZYSZCZENIA W PRZEPRACOWANYCH OLEJACH

Podstawowymi zanieczyszczeniami olejów są przede wszystkim: woda, emulsja i substancje stałe. Dostają się one do oleju na różnym etapie ich wykorzystania i już niewielka ich ilość może wpłynąć na ostateczny sposób zagospodarowania tych substancji. Istotna jest również krzywa destylacji do temperatury ok. 350 stopni C. W przypadku, w którym olej destyluje poniżej tej temperatury, mamy do czynienia z medium, którego ponowna rafinacja jest niemożliwa. 

SPOSÓB PRZETWARZANIA - RECYKLING ODPADÓW OLEJOWYCH

Recykling odpadów olejowych, w tym wypadku rozumiany przez powtórne wykorzystanie olejów jako środków smarnych jest możliwe przy zachowaniu odpowiedniej jakości cieczy. W tym wypadku zanieczyszczenia nie powinny przekraczać 5-15% objętości, a im ich więcej, tym gorsze są możliwości ponownego przetworzenia, gdyż sam proces przestaje być opłacalny. 

Każdorazowo parametry danej partii są sprawdzane dzięki skrupulatnym badaniom, które pozwalają na uzyskanie odpowiedzi, czy odpad może zostać poddany przetworzeniu w procesie R9 - Powtórna rafinacja oleju lub inne sposoby ponownego użycia olejów (Zgodnie z załącznikami do Ustawy o Odpadach z dnia 14 grudnia 2012r.). 

INNE METODY PRZETWARZANIA PRZEPRACOWANYCH OLEJÓW

Jak więc zagospodarować oleje, które zawierają większą ilość zanieczyszczeń? Z Pomocą przychodzą inne metody wykorzystania, które pozwalają jednak tylko na odzysk tych odpadów. Najbardziej popularną metodą jest wykorzystanie olejów jako paliwa alternatywnego płynnego lub tzw. PASI – półpłynnego z absorbentami w postaci np. trocin, pyłów, czy innych substancji chłonnych. Oba rodzaje paliw muszą spełnić szereg wymogów jakościowych jak np. kaloryczność, płynność, lepkość, zawartość metali ciężkich, chloru, siarki. 

ODBIORCY PALIW ALTERNATYWNYCH POWSTAŁYCH PO OCZYSZCZENIU ODPADÓW OLEJOWYCH

Odbiorcami tego typu paliw w Polsce są Cementownie, które posiadają odpowiednie piece umożliwiające bezpieczne spalenie paliw oraz dysponują niezbędnymi decyzjami w zakresie przyjmowania odpadów. W Europie z tych paliw korzystają również np. Elektrociepłownie oraz te gałęzie przemysłu, które wykazują duże zapotrzebowanie energetyczne. Każda z dostarczanych partii odpadów jest sprawdzana w zakresie zgodności z oczekiwaniami przez zakładowe laboratorium, które decyduje o przyjęciu odpadu do ostatecznego przetworzenia w zakresie odzysku ciepła. 

ROZDROBNIENIE RYNKU I ODBIORCY PRZEPRACOWANYCH OLEJÓW

Oleje odpadowe występują w różnych branżach, są generowane zarówno w zakładach mechaniki samochodowej podczas wymiany oleju w silniku, jak również w skomplikowanych instalacjach przemysłowych. Fakt ten sprawia, że na rynku występuje duże rozdrobnienie wytwórców tych odpadów. 

Kluczem do przetworzenia odpadów olejowych poza utrzymaniem odpowiedniej jakości surowca, jest również jego pozyskanie i odpowiednia zbiórka przez wyspecjalizowane firmy. Jak w każdym  podobnym przypadku konieczne jest posiadanie odpowiednich decyzji, ale również niezbędnych pojemników na odpady olejowe - IBC (DPPL) czy bębnów/beczek stalowych i sprzętu np. cysterny z pompami próżniowymi, samochody z windami. 

WARUNKI TRANSPORTU ODPADÓW OLEJOWYCH (PUESC)

Transport odpadów olejowych został dodatkowo obwarowany koniecznością zgłoszenia każdego kursu w ilości powyżej 500 litrów/500 kg na Platformie Usług Elektronicznych Skarbowo-Celnych (w skrócie PUESC). Każdy transport spełniający powyższe wymogi odbywa się w nadzorze rzeczywistym przez nadajniki GPS montowane na stałe w środkach transportu, lub przez aplikację z komórki. Narzędzia te pozwalają na śledzenie trasy z punktu załadunku do miejsca dostarczenia. Należy również podkreślić, że każdy transport, który nie został zgłoszony podlega wysokim karom finansowym.

OCHRONA ŚRODOWISKA, A ZAGOSPODAROWANIE PRZEPRACOWANYCH OLEJÓW

Znając ryzyko zanieczyszczenia środowiska nawet niewielką ilością oleju oraz patrząc na coraz to wyższe wymagania w zakresie ich przewozu czy zagospodarowania, należy wprowadzane zmiany określić mianem proekologicznych. Najważniejszym zadaniem w zakresie olejów przepracowanych powinno być więc ich umiejętne gospodarowanie, aby jak największa ilość olejów została wykorzystana do ponownej rafinacji i mogła wrócić na rynek do pierwotnego przeznaczenia. To niewątpliwie cel, który powinien przyświecać każdemu wytwórcy odpadów tego typu.